X
تبلیغات
www.daroshenasi.blogfa.com

www.daroshenasi.blogfa.com
دارو شناسي 
لینک دوستان
بکلومتازون‌ استنشاقی‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار آسم برونشیال‌ مزمن‌ تجویز می‌شود. استفاده‌ منظم‌ به‌ رفع‌ التهاب‌ مزمن‌ راه‌های‌ هوایی‌ و کاهش‌ واکنش‌ این‌ مجاری‌ به‌ مواد محرک‌ (یا حساسیت‌زا) کمک‌ می‌کند. بکلومتازون‌ با این‌ سازوکار علایم‌ آسم‌ و دفعات‌ حملات‌ آسم‌ را کاهش‌ می‌دهد. بکلومتازون‌ یک‌ کورتیکواسترویید می‌باشد.

چگونگی‌ مصرف‌


بر اساس‌ شدت‌ آسم‌، بکلومتازون‌ به‌ مقدار روزی‌ 4-2 پاف‌ تجویز می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ آن‌ را طبق‌ دستور پزشک‌ یا دستورالعمل‌ روی‌ برچسب‌ دارو مصرف‌ کنید. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. چنانچه‌ همزمان‌ کورتیکواسترویید خوراکی‌ مصرف‌ نمی‌کنید، ممکن‌ است‌ شروع‌ اثرات‌ دارو تا یک‌ ماه‌ و اوج‌ اثر دارو تا چند ماه‌ به‌ تأخیر بیافتد. مهم‌ است‌ که‌ نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو در فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز برنامه‌ریزی‌ شود، مثلاً اگر قرار است‌ روزی‌ 2 بار مصرف‌ شود، 8 صبح‌ و 8 شب‌ و اگر قرار است‌ روزی‌ 4 بار مصرف‌ شود، هر 6 ساعت‌. از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ که‌ با فعالیت‌های‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد، به‌ شما کمک‌ کند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ یکسانی‌ مصرف‌ شود. پیش‌ از استفاده‌ از افشانه‌ برای‌ بار اول‌، آن‌ را چک‌ کنید. پزشکتان‌ تعیین‌ می‌کند که‌ از یک‌ وسیله‌ موسوم‌ به‌ آسم‌یار هم‌ همراه‌ افشانه‌ استفاده‌ کنید یا اینکه‌ با روش‌ دهان‌ باز یا دهان‌ بسته‌ از افشانه‌ استفاده‌ کنید. این‌ وسیله‌ باعث‌ می‌شود تا دارو بهتر به‌ مجاری‌ هوایی‌ برونشی‌ برسد. پودر و کپسول‌های‌ بکلومتازون‌ برای‌ استنشاق‌ نیازمند یک‌ وسیله‌ خاص‌ برای‌ آزادسازی‌ دارو است‌، دستورالعمل‌ روی‌ جعبه‌ را بخوانید یا چگونگی‌ استفاده‌ را از پزشکتان‌ جویا شوید.

روش‌ دهان‌ بسته‌:

  • کپسول‌ دارو را 5-2 ثانیه‌ تکان‌ دهید.
  • افشانه‌ و کپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
  • قطعه‌ دهانی‌ را در دهان‌ گذاشته‌، لب‌هایتان‌ را دورش‌ محکم‌ ببندید.
  • به‌ آرامی‌ و کامل‌ از راه‌ بینی‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
  • به‌ آرامی‌ و عمیق‌ دم‌ انجام‌ دهید و در همان‌ زمان‌ کپسول‌ حاوی‌ دارو را بر روی‌ افشانه‌ به‌ پایین‌ فشار دهید.
  • قطعه‌ دهانی‌ را از دهان‌ خارج‌ کرده‌، ولی‌ نفستان‌ را تا آنجا که‌ ممکن‌ است‌ نگه‌ دارید.
  • در حالی‌ که‌ لب‌هایتان‌ را جمع‌ کرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
  • اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر کنید.

روش‌ دهان‌ باز:
  • کپسول‌ دارو را 5-2 ثانیه‌ تکان‌ دهید.
  • افشانه‌ و کپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
  • قطعه‌ دهانی‌ را حدوداً به‌ اندازه‌ عرض‌ دو انگشت‌ از دهان‌ کاملاً بازتان‌ فاصله‌ بگیرید.
  • کپسول‌ را صاف‌ نگه‌ دارید.
  • پس‌ از یک‌ بازدم‌ عمیق‌، به‌ آرامی‌ از راه‌ دهان‌ نفس‌ بگیرید و در همان‌ زمان‌ کپسول‌ را به‌ افشانه‌ فشار دهید. به‌ دم‌ ادامه‌ دهید. چشم‌هایتان‌ را ببندید تا چیزی‌ از اسپری‌ واردشان‌ نشود، چرا که‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ تاری‌ دید مختصری‌ شود.
  • در انتهای‌ دم‌ نفستان‌ را تا آنجا که‌ می‌توانید نگاه‌ دارید، و سپس‌ در حالی‌ که‌ لب‌های‌ خود را جمع‌ کرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
  • اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر کنید.

پس‌ از استفاده‌ از دارو، به‌ هر کدام‌ از روش‌های‌ فوق‌، برای‌ جلوگیری‌ از خشونت‌ صدا و عفونت‌های‌ دهانی‌، دهانتان‌ را با آب‌ کاملاً بشویید. آب‌ را قورت‌ ندهید. روزی‌ یکبار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیکی‌ و پوشش‌ آن‌ را زیر آب‌ گرم‌ بشویید و پیش‌ از استفاده‌ مجدد خشک‌ کنید. تا این‌ افشانه‌ خشک‌ شود در صورت‌ نیاز از افشانه‌ دیگری‌ استفاده‌ کنید. هفته‌ای‌ دو بار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیکی‌ را با مایع‌ ظرفشویی‌ و آب‌ گرم‌ بشویید و کاملاً آب‌ بکشید و خشک‌ کنید. یک‌ راه‌ ساده‌ برای‌ تخمین‌ مقدار داروی‌ باقیمانده‌ در کپسول‌ محتوی‌ دارو این‌ است‌ که‌ کپسول‌ را در یک‌ ظرف‌ آب‌ بگذاریم‌ و ببینیم‌ چقدرش‌ در آب‌ فرو می‌رود . اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. نوبت‌های‌ باقیمانده‌ در آن‌ روز را با فواصل‌ مساوی‌ مصرف‌ کنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ بکلومتازون‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: پلاک‌های‌ سفید نرم‌ در دهان‌ یا گلو ، درد دهان‌ یا گلو هنگام‌ خوردن‌ و آشامیدن‌، افزایش‌ خس‌خس‌ سینه‌، احساس‌ سفتی‌ و گرفتگی‌ در قفسه‌ سینه‌، یا مشکل‌ در تنفس‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ بکلومتازون‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ کورتیکواستروییدها، سایر داروها، غذاها، نگهدارنده‌ها، و رنگ‌های‌ خوراکی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ کورتیکواستروییدها.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌سل یا پوکی‌ استخوان‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد. گاهی‌ افشانه‌ را همراه‌ خود ببرید تا پزشک‌ چگونگی‌ استفاده‌ شما را از آن‌ ببیند.
  • در صورتی‌ که‌ یک‌ دستگاه‌ اندازه‌گیری‌ حداکثر جریان‌ هوای‌ تنفسی‌ در خانه‌ دارید، مقادیر اندازه‌گیری‌ شده‌ را در یک‌ دفترچه‌ ثبت‌ کنید.
  • اگر دچار استرس‌ غیرمعمول‌ مثل‌ جراحی‌، آسیب‌ بدنی‌، یا عفونت‌ هستید، علایم‌ آسم‌تان‌ بهبود نداشته‌ است‌، علایم‌تان‌ بدتر شده‌ است‌، یا علایمی‌ از عفونت‌ دهانی‌ یا حلقی‌ دارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • در صورتی‌ که‌ افشانه‌ شما قابل‌ پر کردن‌ مجدد است‌، پس‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را دور نیاندازید.
  • حتی‌ اگر برای‌ یک‌ حمله‌ آسمی‌ داروهایی‌ دیگر مصرف‌ می‌کنید، استفاده‌ از بکلومتازون‌ را ادامه‌ دهید، مگر آنکه‌ پزشکتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.
  • پیش‌ از انجام‌ جراحی‌، کارهای‌ دندان پزشکی، یا واکسیناسیون‌ سایر پزشکان‌ را از اینکه‌ بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید.
  • اگر تا به‌ حال‌ به‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخک‌ مبتلا نشده‌اید و واکسن‌ آنها را هم‌ نزده‌اید، از تماس‌ نزدیک‌ با افراد مبتلا به‌ این‌ دو بیماری‌ اجتناب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ فکر می‌کنید با این‌ افراد مواجهه‌ داشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشک‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید.
  • توجه‌ داشته‌ باشید که‌ اگر کپسول‌ و افشانه‌ سرد باشند، ممکن‌ است‌ مقدار کامل‌ دارو به‌ شما نرسد.
  • اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شکل‌ استنشاقی‌ برایتان‌ مؤثر نیست‌، ممکن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ کورتیکواسترویید خوراکی‌ نیاز داشته‌ باشید.
  • افشانه‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از حرارت‌ نگاه‌ دارید.

نبایدها


  • نباید از بکلومتازون برای‌ درمان‌ یک‌ حمله‌ آسمی‌ استفاده‌ کنید.
  • نباید پیش‌ از هماهنگی‌ با پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید.
[ دوشنبه 1391/08/01 ] [ 2:14 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

اسپری‌ بینی بکلومتازون‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار اختلالات‌ بینی‌ نظیر رینیت‌ فصلی‌ یا رینیت‌ دایمی ‌، علایم‌ حساسیتی‌ در بینی‌، یا پولیپ‌های‌ بینی‌ تجویز می‌شود. استفاده‌ منظم‌ آن‌ به‌ کاهش‌ التهاب‌ بینی‌ کمک‌ می‌کند و واکنش‌ مخاط‌ بینی‌ به‌ مواد حساسیت‌زا (یا محرک‌) را کاهش‌ می‌دهد. به‌ این‌ اثرات‌ بکلومتازون‌ علایم‌ خارش‌، سوزش‌، عطسه، و آبریزش‌ بینی‌ را کاهش‌ می‌دهد. بکلومتازون‌ در واقع‌ یک‌ کورتیکواستروئید است‌.

چگونگی‌ مصرف‌


بکلومتازون‌ معمولاً 1 یا 2 اسپری‌ با اندازه‌ مشخص‌ 2 تا 4 نوبت‌ در روز مصرف‌ می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ طبق‌ دستور پزشکتان‌ یا دستورالعمل‌ روی‌ برچسب‌ دارو را مصرف‌ کنید. هیچ‌گاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر در کنار این‌ دارو کورتیکواستروئید خوراکی‌ مصرف‌ نمی‌کنید، ممکن‌ است‌ اثر این‌ دارو پس‌ از یک‌ هفته‌ آغاز شود و 3 هفته‌ طول‌ بکشد تا به‌ حداکثر برسد. مهم‌ است‌ که‌ نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو منظم‌ باشد، مثلاً 8 صبح‌ تا 8 شب‌ اگر قرار است‌ دوبار در روز استفاده‌ است‌ و هر 6 ساعت‌ اگر قرار است‌ 4بار در روز استفاده‌ شود. از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ درمانی‌ که‌ با فعالیت‌های‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد به‌ شما کمک‌ کند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ معینی‌ مصرف‌ شود. مجاری‌ بینی خود را با فین‌ کردن‌ تمیز کنید. قطعه‌ بینی‌ (نوک‌ اسپری‌) را داخل‌ بینی‌ قرار داده‌ و به‌ سمت‌ گوشه‌ چشمتان‌ اسپری‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ قبلی‌ را رها کرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ باز گردید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ بکلومتازون‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:
ترشحات‌ خونی‌ از بینی‌ یا خون‌ دماغ‌های‌ بی‌دلیل‌، سرفه‌، سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌، از دست‌ رفتن‌ حس‌ بویایی‌ یا چشایی‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، آبریزش‌ یا گرفتگی‌ مداوم‌ بینی‌ یا آبریزش‌ از چشم‌ها، درد معده‌ ، پلاک‌های‌ سفید در مخاط‌ بینی‌ یا گلو ، چشم‌ درد ، افت‌ تدریجی‌ بینایی ‌، احساس‌ بوی‌ بد ، یا یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ ( بثورات‌ جلدی‌، کهیر ، تورم‌ پلک‌ها، صورت‌ یا لب‌ها، تنگی‌ نفس‌).

علایم‌ مصرف‌ بیش‌ از حد عبارتند از جوش‌ صورت‌ ، چاق‌ شدن‌ صورت‌ ، یا تغییرات‌ دوره‌ ماهانه‌ که‌ حتماً با پزشک‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند. علایم‌ دیگر ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولی‌ فقط‌ در صورت‌ مشکل‌ساز شدن‌ نیاز است‌ با پزشک‌ مشورت‌ شود، این‌ علایم‌ عبارتند از سوزش‌ یا خشکی‌ خفیف‌ و موقتی‌ در بینی‌، عطسه‌، یا تحریک‌ حلق‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ اسپری‌ بینی‌ بکلومتازون‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ کورتیکواستروئیدها، داروهای‌ دیگر، غذاها، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌
مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ویژه‌ کورتیکواستروئیدهای‌ خوراکی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد.
  • اگر در طول‌ 3 هفته‌ درمان‌ هیچ‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • پیش‌ از مصرف‌ هر دارویی‌ برای‌ دیگر مشکلات‌ بینی‌، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • اگر داروساز شما می‌تواند افشانه‌ را پر کند، آن‌ را پس‌ از اتمام‌ دارو دور نیندازید.
  • پیش‌ از هر عمل‌ جراحی‌، کارهای‌ دندانپزشکی‌ یا واکسیناسیون، سایر پزشکان‌ یا افراد گروه‌ پزشکی‌ را از این‌ که‌ افشانه‌ کورتیکواستروئیدی‌ استفاده‌ می‌کنید، مطلع‌ سازید.
  • اگر تا به‌ حال‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخک مبتلا نشده‌اید و واکسن‌ آنها را هم‌ نزده‌اید، از تماس‌ نزدیک‌ با افراد مبتلا به‌ این‌ دو بیماری‌ اجتناب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ فکر می‌کنید با این‌ افراد مواجهه‌ داشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید.
  • اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شکل‌ استنشاقی‌ برایتان‌ مؤثر نیست‌، ممکن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ کورتیکواستروئید خوراکی‌ نیاز داشته‌ باشید.
  • افشانه‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از گرما نگاه‌ دارید.

نبایدها


نباید پیش‌ از آنکه‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کرده‌ باشید دارو را قطع‌ کنید.

[ پنجشنبه 1390/12/04 ] [ 11:3 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]


اریترومایسین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌ که‌ برای‌ درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگونی‌ نظیر عفونت‌

پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، برونشیت‌،گلودرد، ذات‌الریه‌ (پنومونی‌)، سینوزیت‌،

دیفتری‌، سیاه‌سرفه‌، و عفونت‌های‌ کلامیدیایی‌، سیفلیس ‌، و گونوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود. این‌

دارو همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از تبروماتیسمی‌ و اندوکاردیت‌ مصرف‌ می‌شود.


چگونگی‌ مصرف‌

اریترومایسین‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ همراه‌ یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ کرد. در صورتی‌

که‌ معده‌ را ناراحت‌ کند می‌توان‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌

زمانی‌ یکسان‌ در شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. برای‌ مثال‌، اگر

لازم‌ است‌ روزی‌ 4 بار اریترومایسین‌ مصرف‌ کنید، نوبت‌ها باید 6 ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشند

(مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌).  مهم‌ است‌ که‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور کامل‌

مصرف‌ کنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید. ممکن‌

است‌ علایمتان‌ عود کند. قرص‌های‌ جویدنی‌ اریترومایسین‌ باید پیش‌ از بلعیده‌ شدن‌، جویده‌ یا

خرد شوند. می‌توان‌ کپسول‌های‌ طولانی‌رهش‌ اریترومایسین‌ را باز کرد و قرص‌ دانه‌های‌

روکش‌دار داخلش‌ را پیش‌ از مصرف‌ با یک‌ غذای‌ نرم‌ مخلوط‌ کرد. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌

کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌

است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را

دوبرابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال ‌، دل‌پیچه‌، تهوع‌ و

استفراغ‌، سوزش‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ واژن‌ یا ترشح‌ از آن‌، پلاک‌های‌ سفید روی‌ مخاط‌

دهان‌ یا زبان‌، افت‌ شنوایی تب‌، بثورات‌ جلدی‌، یا زردی‌ چشم ها یا پوست‌.


موارد احتیاط


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ اریترومایسین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

ابتلا به‌ یا سابقه‌ بی‌نظمی‌ ضربان قلب‌ (آریتمی‌)، افت‌ شنوایی‌، یا بیماری‌ کبدی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌

  • حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ اریترومایسین‌ را به‌طور کامل‌ مصرف‌ کنید تا 

  • عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
  • اریترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌

  • مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ اریترومایسین‌ فاسد می‌شود).

  • برخی‌ از سوسپانسیون‌های‌ اریترومایسین‌ پس‌ از آماده‌ شدن‌ باید در یخچال‌ نگهداری‌

  • شوند ، دستورالعمل‌ روی‌ بسته‌بندی‌ دارو را بخوانید.

  • پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ سوسپانسیون‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.

  • از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.

  • اگر ظرف‌ 3 روز از شروع‌ درمان‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

نبایدها

  • نباید داروی‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ مصرف‌ کنید.

  • نباید دارو را ناتمام‌ قطع‌ کنید، مگر به‌ توصیه‌ پزشک‌.

[ پنجشنبه 1390/11/13 ] [ 2:27 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
آمی‌تریپتیلین‌ برای‌ تسکین‌ علایم‌ افسردگی ‌، شب‌ادراری ‌، اختلالات‌ خوردن‌، دردهای‌ عصبی‌، و مواردی‌ دیگر تجویز می‌شود. این‌ دارو از دسته‌ داروهای‌ ضدافسردگی‌ سه‌حلقه‌ای‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌


آمی‌تریپتیلین‌ با مقادیر متفاوتی‌ برای‌ مشکلات‌ متفاوت‌ و افراد متفاوت‌ تجویز می‌شود هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. آمی‌تریپتیلین‌ خوراکی‌ را می‌توان‌ با غذا مصرف‌ کرد تا دل‌ به‌ هم‌ خوردگی‌ ناشی‌ از آن‌ کاهش‌ یابد. ممکن‌ است‌ 6-1 هفته‌ طول‌ بکشد تا اثرات‌ این‌ دارو آغاز شود. پس‌ از آغاز اثرات‌ حتی‌ در صورت احساس‌ بهبودی‌ نیز دارو را ادامه‌ دهید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. اگر روزی‌ یک‌ نوبت‌ پیش‌ از رفتن‌ برای‌ خواب‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید و حال‌ یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کرده‌اید ، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را صبح‌ مصرف‌ نکنید، چرا که‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ خواب‌آلودگی‌ بیش‌ از حد در طول‌ روز شود ، در این‌ مورد با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. اگر روزی‌ چند نوبت‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را بلافاصله‌ پس‌ از به‌ یاد آوردن‌ مصرف‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ شده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌ خود برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر آمی‌تریپتیلین‌ خود را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: افکار خودکشی‌، تاری‌ دید ، گیجی، یبوست ‌، مشکل‌ در ادرار کردن ، چشم درد ، ضربان‌ قلب‌ تند ، کند یا نامنظم ‌، لرزش‌ دست ، غش‌ ، اضطراب ، مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌ ، عدم‌ تعادل‌ ، سفتی‌ عضلات‌ دست‌ و پا ،صورت‌ شبیه‌ ماسک‌ ، گلودرد ، تب‌ ،کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌ ، زردی‌ پوست‌ یا چشم‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، تورم‌ صورت‌ یا زبان‌ . علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند باید گزارش‌ شوند: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد، مشکل‌ در خوابیدن‌، افزایش‌ وزن‌. علایم‌ ترک‌ دارو : نظیر سردرد ، تهوع‌ ، استفراغ ‌، اسهال ‌، تحریک‌پذیری‌، یا خواب‌ مختل‌ همراه‌ با رؤیاهای‌ واضح ممکن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهانی‌ آمی‌تریپتیلین‌ مشاهده‌ شود. معمولاً برای‌ قطع‌ دارو باید مقدارش‌ ظرف‌ 2-1 ماه‌ به‌ تدریج‌ کاهش‌ یابد.

موارد احتیاط


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آمی‌تریپتیلین‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ آمی‌تریپتیلین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدافسردگی‌ سه‌حلقه‌ای ‌، سایر داروهای‌ ضدافسردگی‌ (ماپروتیلین‌، ترازودون‌) ، کاربامازپین‌ (دارویی‌ ضدتشنج ‌) ، یا هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، رنگ‌ خوراکی‌ یا نگه‌دارنده‌.
  • سابقه‌ یا دچار الکلیسم‌ (اعتیاد به‌ الکل‌)، آسم ‌، اختلال‌ دوقطبی‌ (افسرده‌ ـ شیدایی‌)، ابتلا به‌ اسکیزوفرنی ‌، صرع‌ ، گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، پرکاری‌ تیرویید، بزرگی‌ پروستات‌ ، احتباس‌ ادراری‌، مشکلات‌ قلبی‌ یا خونی‌، یا بیماری‌های‌ دستگاه‌ گوارش‌ ، کبدی‌ یا کلیوی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌

  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.

  • تا پیش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ این‌ دارو در رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید.

  • برخی‌ افراد با مصرف‌ آمی‌تریپتیلین‌ دچار خواب‌آلودگی‌ و کاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شوند. این‌ به‌ ویژه‌ وقتی‌ برای‌ اولین‌ بار دارو را شروع‌ می‌کنید اتفاق‌ می‌افتد و تا وقتی‌ بدنتان‌ به‌ آن‌ عادت‌ کند ادامه‌ می‌یابد؛ بنابراین‌ برای‌ فعالیت‌های‌ خود برنامه‌ریزی‌ کنید.
  • در هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا ایستادن‌ از حالت‌ نشسته‌ احتیاط‌ کنید؛ چرا که‌ ممکن‌ است‌ دچار سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ شوید. به‌ آرامی‌ تغییر وضعیت‌ دهید.
  • برای‌ تسکین‌ خشکی‌ دهان‌ از آدامس‌ یا آبنبات‌های‌ بدون‌ قند استفاده‌ کنید. اگر خشکی‌ دهان‌ بیش‌ از 2 هفته‌ طول‌ کشید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • در مورد نیاز به‌ مقادیر اضافی‌ ویتامین‌ ( ریبوفلاوین یا ویتامین‌ ب ـ 2) با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • پیش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحی‌، کارهای‌ دندانی‌ یا درمان‌های‌ اضطراری‌، پزشک‌ را از اینکه‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید، مطلع‌ سازید.


  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید.

  •  آمی‌تریپتیلین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ قرار دهید (در این‌ شرایط‌ آمی‌تریپتیلین‌ فاسد می‌شود).

  • آمی‌تریپتیلین‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور بریزید.

نبایدها

  • نبایدالکل‌ مصرف‌ کنید.

  • نباید بدون‌ تأیید پزشکتان‌ دارویی‌ دیگر مصرف‌ کنید.

[ یکشنبه 1390/08/29 ] [ 11:53 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

آملودیپین‌ برای‌ پایین‌ آوردن‌ فشار خون‌ در پرفشاری‌ خون‌ و تسکین‌

درد قلبی‌ تجویز می‌شود. پزشک‌ شما به‌ دلایل‌ دیگری‌ نیز ممکن‌

است‌ این‌ دارو را برایتان‌ تجویز کند. این‌ دارو در بدن‌ از طریق‌

ممانعت‌ از ورود کلسیم‌ به‌ داخل‌ سلول‌ها از غشای‌ سلولی‌ عمل‌

می‌کند ، به‌ همین‌ علت‌ است‌ که‌ این‌ دارو را یک‌ داروی‌

مسدودکننده‌ کانال‌های‌ کلسیمی می‌دانند. این‌ عمل‌

مسدودکنندگی‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌ موجب‌ کاهش‌ مقدار کلسیم‌

در سلول‌های‌ قلب‌ و رگ‌های‌ خونی‌ می‌شود، که‌ به‌ کاهش‌ ضربان‌

قلب‌ و گشادشدن‌ رگ‌های‌ خونی‌ منجر می‌گردد. بنابراین‌ فشار

خون‌ پایین‌ می‌آید، جریان‌ خون‌ افزایش‌ می‌یابد، و بار کاری‌ قلب‌

کاهش‌ پیدا می‌کند.


چگونگی‌ مصرف


مقادیر متفاوتی‌ از آملودیپین‌ برای‌ علل‌ متفاوتی‌ تجویز می‌شود.

مهم‌ است‌ که‌ دارویتان‌ را هر روز سر ساعتی‌ معین‌ مصرف‌ کنید.

آملودیپین‌ معمولاً روزی‌ یکبار مصرف‌ می‌شود. معمولاً راحت‌تر

است‌ که‌ صبح‌ها پیش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ شود تا فراموش‌ نشود.

این‌ دارو را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. هیچگاه‌ بیشتر از

مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌

پیروی‌ کنید. اگر روزی‌ یکبار آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید و یک‌ نوبت‌ را

فراموش‌ کرده‌اید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید.

البته‌ اگر کمتر از 8 ساعت‌ به‌ نوبت‌ بعدی‌ مانده‌ است‌، نوبت‌

فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید.

هیچگاه‌ مقدار دارو را دوبرابر نکنید و نیز پیش‌ از مشورت‌ با

پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ نکنید. در صورت‌ نیاز به‌ قطع‌ آملودیپین‌، این‌ کار

باید به‌ صورت‌ تدریجی‌ صورت‌ گیرد. در اکثر مواردی‌ که‌ آملودیپین‌ به‌

خاطرشان‌ تجویز می‌شود، دارو به‌ مهار بیماری‌ کمک‌ می‌کند نه‌

آنکه‌ آن‌ را درمان‌ کند. این‌ بدان‌ معنا است‌ که‌ حتی‌ اگر احساس‌

بهبودی‌ دارید ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد آملودیپین‌ را سال‌ها یا تا پایان‌

زندگی‌ مصرف‌ کنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر آملودیپین‌ را قطع‌ کرده‌ با

پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:


درد قفسه‌ سینه‌ ، مشکل‌ در تنفس‌ ، تنگی‌ نفس‌ یا خس‌خس‌

سینه‌ ، ضربان‌ قلب‌ کمتر از 50 در دقیقه‌ یا فشار خون‌ سیستولی‌

(عدد بزرگتر فشار خون‌) کمتر از 90 میلی‌متر جیوه‌ ، سرگیجه‌ یا

سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا نشسته‌ ،

تورم‌ دست‌ و پا یا افزایش‌ وزن‌ ناگهانی‌ (بیش‌ از 1/5 کیلو گرم‌ در

48-24 ساعت‌) ، التهاب‌ لثه‌ها ، لرزش‌ دست‌ها و انگشتان‌ ،

سفتی‌ عضلات‌ دست‌ و پا ، مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌ یا بلع‌ ، از

دست‌ رفتن‌ تعادل‌ ، بثورات‌ جلدی‌، افسردگی‌ ، تپش‌ قلب‌

(احساس‌ ضربان‌ قلب‌ در سینه‌).


علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ تا تنظیم‌ شدن‌ بدنتان‌ به‌ دارو رخ‌ دهند:

سردرد، خواب‌آلودگی‌، خستگی‌، خشکی‌ دهان‌، برافروختگی‌ و

احساس‌ گرما، تهوع ‌، یا یبوست‌ یا اسهال‌. اگر این‌ علایم‌ ادامه‌

یافته‌ یا مشکل‌ساز شدند، وضعیت‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.


موارد احتیاط

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آملودیپین‌،

پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:



توصیه‌ هنگام‌ مصرف

  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر

  • داشته‌ باشد.

  • در مورد میزان‌ فعالیت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعیت‌ بدنی‌تان‌

  • با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. * آملودیپین‌ ممکن‌ است‌ با کاستن‌

  • یا رفع‌ درد قفسه‌ سینه‌ موجب‌ شود تا بیش‌ از اندازه‌ فعالیت‌

  • کرده‌ و به‌ خود فشار آورید.

  • وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قدتان‌ در یک‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ دارید.

  • در صورت‌ نیاز برای‌ کاهش‌ وزن‌ از پزشکتان‌ کمک‌ بگیرید.

  • در صورتی‌ که‌ برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ آملودیپین‌ مصرف‌

  • می‌کنید مصرف‌ سدیم‌ (نمک‌) خود را محدود کنید. از پزشکتان‌

  • درخواست‌ کنید دستورات‌ تغذیه‌ای‌ در اختیارتان‌ بگذارید یا

  • شما را به‌ یک‌ متخصص‌ تغذیه‌ معرفی‌ کند.

  • اگر سیگاری‌ هستید، سیگار را ترک‌ کنید. از پزشکتان‌ بخواهید

  • تا شما را به‌ یک‌ مشاور یا گروه‌ ترک‌ سیگار معرفی‌ کنند.

  •  الکل مصرف‌ نکنید.

  • به‌ آرامی‌ از حالت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا نشسته‌ به‌ ایستاده‌

  • تغییر وضعیت‌ دهید تا دچار سرگیجه‌ و سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا 

  • غش‌ نشوید.

  • بهداشت‌ دهان‌ و دندان‌تان‌ را به‌ خوبی‌ حفظ‌ کنید ، مسواک‌ 

  • بزنید، دندان‌هایتان‌ را نخ‌ بکشید و مرتب‌ به‌ دندانپزشک‌ 

  • مراجعه‌ کنید تا از مشکلات‌ دندانی‌ و لثه‌ای‌ ناشی‌ از این‌ دارو

  • پیشگیری‌ شود.

  • مقدار کافی‌ دارو برای‌ روزهای‌ تعطیل‌ در دسترس‌ داشته‌

  • باشید.

  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ که‌ نشان‌ دهد آملودیپین‌ مصرف‌

  • می‌کنید به‌ همراه‌ داشته‌ باشید.

  • پزشکان‌ دیگر را از اینکه‌ آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌

  • سازید، چرا که‌ این‌ دارو ممکن‌ است‌ روی‌ برخی‌ آزمون‌های‌

  • آزمایشگاهی‌ تأثیر بگذارد.

  • آملودیپین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور

  • مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در این‌ شرایط‌

  • آملودیپین‌ فاسد می‌شود).

  • آملودیپین‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور بریزید.

نبایدها

  • نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ کنید یا با وسایل‌

  • خطرناک‌ کار کنید. در صورتی‌ که‌ خواب‌آلودگی‌ یا سرگیجه‌ مشکل‌ساز

  • شدند با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

  • نباید پیش‌ از تأیید پزشکتان‌ داروهایی‌ دیگر به‌ ویژه‌ محرک‌های‌ بدون‌

  • نیاز به‌ نسخه‌ و داروهای‌ ضدسرفه‌ یا سرماخوردگی‌ را مصرف‌ کنید.
[ یکشنبه 1390/07/03 ] [ 0:46 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
آسیکلوویر ACYCLOVIR یا زوویراکس (نام تجاری دارو)

موارد مصرف

آسیکلوویر یک‌ داروی‌ ضد ویروسی‌ رایج‌ است‌. از این‌ دارو برای‌ جلوگیری‌ و

درمان‌ عفونت‌های‌ ویروسی نظیر هرپس‌ سیمپلکس‌ و هرپس‌ ژنیتالیا

(تناسلی
) و درمان‌ آبله مرغان و همچنین درمان انواع عفونت های زگیل

استفاده‌ می‌شود. اگر برای‌ جلوگیری‌ از تبخال‌ راجعه‌ استفاده‌ شود،

آسیکلوویر باید به‌ مجردی‌ که‌ احساس‌ گزگز یا سوزش‌ (که‌ اولین‌ علامت‌

عود مجدد است‌) آغاز شد مورد استفاده‌ قرار گیرد. در مورد آبله‌مرغان‌ اگر

درمان‌ ظرف‌ 24 ساعت‌ اول‌ از شروع‌ پیدایش‌ بثورات‌ جلدی‌ آغاز شود

بیشترین‌ تأثیر را خواهد داشت‌.


پماد از شدت تبخال‌ها و زگیل‌ها می‌کاهد. در موارد عود و شدت زگیل‌های

تناسلی می‌توان آنرا به صورت تزریقی یا خوراکی نیز مصرف کرد. زونای

تبخالی
(شنگل) را با قرصهای آسیکلویر مداوا می‌کنند. این دارو را برای

اشخاصی که دچار کمبود ایمنی هستند بطور منظم تجویز می‌نمایند.

بعلاوه آسیکلوویر را به صورت پماد برای عفونتهای زگیل چشم استعمال

می‌کنند.


آسیکلوویر موضعی در شروع بیماری هرپس تناسلی و در موارد محدودی

در هرپس موکوسی عفونتهای هرپس سیمپلکس در افراد با سیستم

ایمنی سرکوب شده استفاده می‌گردد. آسیکلوویر موضعی در درمان

هرپس تناسلی راجعه موثر نمی‌باشد اگرچه ممکن است باعث کاهش

انتشار ویروس گردد. همچنین شواهدی مبنی بر موثر بودن این دارو در

پیشگیری از انتقال عفونت هرپسی وجود ندارد.

مکانیسم اثر دارو

آسیکلوویر به صورت داخل سلولی توسط آنزیم تیمیدین کیناز ویروسی به

شکل منوفسفات تبدیل شده و بدنبال آن بوسیله آنزیمهای سلولی به

اشکال دی‌فسفات و تری‌فسفات فعال تبدیل می‌گردد. آسیکلوویر

تری‌فسفات فعال با ورود به زنجیره DNA و نیز مهار آنزیم DNA پلیمراز

هرپس ویروس، موجب مهار سنتز و همانندسازی DNA ویروس می‌گردد.

چگونگی مصرف دارو

  • اشکال دارو: قرص، مایع، تزریق، کرم، پماد چشمی. کرم موضعی

  • آسیکلوویر 5% در تیوبهای 10 گرمی به بازار عرضه می‌گردد.

  • مقدار و زمان مصرف: 2 تا 5 بار در روز. مقدار مصرف برای بزرگسالان:

  • قرص، مایع روزانه 1-4 گرم و 800 میلیگرم در روز و گاهی 1/6 گرم در

  • روز برای پیشگیری. کرم و پماد چشمی طبق دستور پزشک. به

  • صورت موضعی میزان کافی از کرم هر سه ساعت ( 6 بار در روز ) به

  • محل مورد نظر مالیده می شود .
  • شروع تأثیر دارو ظرف 24 ساعت و ادامه اثر دارو: تا 8 ساعت می‌باشد.
  • فراموش کردن نوبت دارو: برای پماد مساله‌ای نیست. در مورد قرص

  • و مایعات به محض یادآوری، مصرف کنید. البته‌ اگر تقریباً زمان‌ مصرف‌

  • نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ قبلی‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌

  • خود برگردید، مقدار دارو را دو برابر نکنید.
  • متوقف کردن دارو: دوره درمان را تا به آخر ادامه دهید. آسیکلوویر را

  • معمولاً بصورت دوره‌های درمانی کوتاه مدت تجویز می‌کنند.


کپسول ‌، قرص‌ ، و سوسپانسیون‌ خوراکی‌ آسیکلوویر را می‌توان‌ با غذا

مصرف‌ کرد. دارو در هر نوبت‌ باید با یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ شود. بهتر

است‌ برای‌ حفظ‌ یک‌ سطح‌ ثابت‌ دارو در خون‌، آسیکلوویر در فواصل‌ یکسان‌

در طی‌ 24 ساعت‌ مصرف‌ شود. آسیکلوویر معمولاً 5 بار در روز تجویز

می‌شود. برنامه‌ زمانی‌ مصرف‌ دارو می‌تواند 6 صبح‌، 10 صبح‌، 2 بعدازظهر

و 6 عصر و 10 شب‌ باشد. بسیار مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار

تجویز شده‌ کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ می‌کنید حالتان‌ بهتر

شده‌ است‌. اگر پیش‌ از مصرف‌ کامل‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید، علایمتان‌

ممکن‌ است‌ مجدداً ظهور کنند. پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون‌ خوراکی‌،

شیشه‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید و از وسیله‌ای‌ اندازه‌گیری‌ همراه‌ دارو برای‌

تعیین‌ مقدار مصرفی‌ در هر نوبت‌ استفاده‌ کنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

عوارض نامطلوب ندرتاً بروز می‌کنند. پماد معمولاً در محل استعمال تولید

ناراحتی می‌کند. در شکل تزریق دارو اغتشاش شعور و توهم ممکن است

در موارد نادر نمایان شوند. در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌: اسهال‌ ، دردهای‌

شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ ‌، سر درد ، یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم و سرگیجه ‌با

پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید. ناراحتی کلیه و اغتشاش شعور و توهم (شیوع

بندرت) از شرائط ترک دارو هستند.
موارد بسیار نادری از خارش، احساس

سوزش و گزش، سوختگی و راش پوستی و جوش با شکل موضعی این

دارو وجود دارد. خطر مصرف اضافی کم است و اگر بطور غیرعمد مقدار

اضافی مصرف شود جای نگرانی نیست. اما اگر متوجه نشانه‌های

غیرطبیعی شدید و یا مقدار بیشتری مصرف نمودید پزشک را در جریان

بگذارید. و میزان وابستگی به دارو خیلی کم است.

موارد احتیاط

‌در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آسیکلوویر پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ نسبت‌ به‌ آسیکلوویر یا گان‌سیکلوویر vitrasert ،cytovene.
  • داشتن ناراحتی کلیه. شکل تزریقی و خوراکی دارو برای مبتلایان به

  • ضعف کلیه با احتیاط تجویز می‌شود. زیرا خطر تجمع آسیکلوویر در بدن بوجود می‌آید.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌. برای خانم‌های باردار، استعمال موضعی در این

  • دوران مشکلی پیش نمی‌آورد. به علت نامعلوم بودن اثرات این دارو بر

  • جنین آنرا به صورت خوراکی یا تزریق تجویز نمی‌کنند. در حاملگی جزو

  • داروهای Category B می‌باشد. برای خانم‌های شیرده، استعمال

  • موضعی اشکالی ندارد. اما اگر بصورت تزریقی مصرف شود می‌تواند

  • به درون شیر مادر راه یابد. نظر پزشک را جویا شوید. در شیردهی اگر

  • زخم هرپس نزدیک نوک سینه باشد نباید استفاده گردد.
  • در حال‌ مصرف‌ دیگر داروها، به‌ ویژه‌ آنهایی‌ که‌ ممکن‌ است‌ برای‌

  • کلیه‌هایتان‌ مضر باشند، مثل‌ مقادیر بالای‌ استامینوفن تیلنول‌،

  • داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (NSAID) مثل‌ ایبو پروفن،

  • سیکلوسپورین‌، فوسکارنت‌، لیتیم، ریفامپین‌، سولفونامیدها و تتراسایکلین‌ها.
  • مقدار مصرف را در صورت لزوم برای اطفال و کودکان وبرای سنین بالای 60 کاهش دهید. در کودکان سلامت و تاثیر آن ثابت نشده است.
  • در مورد تداخل دارویی، هر دارویی که بر کلیه اثر بگذارد و با آسیکلوویر مصرف شود، خطر عوارض جانبی را افزایش می‌دهد. مثل داروی پروبنسید که مقدار آسیکلوویر را در خون افزایش می‌دهد.

  • از تماس دارو با چشم جدا خودداری گردد.

توصیه در هنگام‌ مصرف‌

  • دوره‌ درمان‌ با آسیکلوویر را به‌طور کامل‌ طی‌ کنید تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود؛ حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی می‌کنید.
  • اگر خانمی‌ هستید که‌ به‌ علت‌ هرپس‌ ژینتالیس‌ (تبخال‌ در ناحیه‌ تناسلی‌) آسیکلوویر مصرف‌ می‌کنید، هر ساله‌ یک‌ آزمون‌ پاپ اسمیر انجام‌ دهید؛ زیرا این‌ عفونت‌ با افزایش‌ احتمال‌ ابتلا به‌ سرطان‌ گردن‌ رحم‌ همراه‌ است‌.
  • منطقه‌ مبتلا را تا آنجا که‌ می‌توانید تمیز و خشک‌ نگاه‌ دارید. لباس‌ زیر گشادتری‌ بپوشید تا ضایعات‌ آزرده‌ نشوند.
  • آسیکلوویر را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آسیکلوویر فاسد می‌شود).
  • اگر آسیکلوویر مصرف‌ می‌کنید و در عرض‌ چند روز بهتر نشده‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

*مصرف‌ دارو تا وقتی‌ که‌ دارو تمام‌ نشده‌ است‌ را قطع‌ نکنید، مگر اینکه‌ پزشکتان‌ چنین‌ دستور دهد.
  • دارو را در محیط بسته، خنک و خشک و بدور از دسترس اطفال و نور نگهداری کنید.

[ جمعه 1390/04/10 ] [ 4:44 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
‌آموکسی‌سیلین در درمان‌عفونتهای‌ مجاری‌ ادرار، عفونت‌ گوش‌میانی‌، برونشیت‌ مزمن‌، سالمونلوز مهاجم ‌و سوزاک‌ مصرف‌ می‌شود. به‌ علاوه‌، این‌دارو در درمان‌ تب‌ تیفوئیدی‌ و نیز در پیشگیری‌ از عفونت‌ دندانی‌ مصرف‌می‌شود.

فارماکوکینتیک


90 ـ 75 درصد دارو از راه‌خوراکی‌ جذب‌ می‌شود و پس‌ از 2 ـ 1ساعت‌ غلظت‌ سرمی‌ دارو به‌ اوج‌ می‌رسد.نیمه‌ عمر دارو 1 ساعت‌ است‌ که‌ درصورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌ تا 12ساعت‌ افزایش‌ یابد. 70 ـ 65 درصد داروبه‌صورت‌ تغییر نیافته‌ از راه‌ کلیه‌ دفع‌می‌شود.

موارد منع مصرف


در صورت‌ وجودسابقه‌ آلرژیک‌ به‌ پنی سلین‌ها نباید مصرف‌ شود.

موارد منع مصرف

در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌، در بیماران‌ مبتلا به‌ تب‌ گلاندولار و لوسمی‌ لنفاتیک‌ مزمن‌ و سابقه‌ بیماریهای‌گوارشی‌ بویژه‌ کولیت‌ وابسته‌ به ‌آنتی‌بیوتیک‌ باید با احتیاط فراوان‌ تجویزشود.

عوارض جانبی احتمالی


واکنش‌های‌ حساسیتی‌شامل‌ کهیر ، تب‌، درد مفاصل‌، آنژیوادم‌ ،شوک‌ آنافیلاکتیک‌ در بیمارانی‌ که‌ دچارحساسیت‌ مفرط می‌شوند، با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

تداخلات داروئی


واکنش‌های‌ حساسیتی‌شامل‌ کهیر، تب‌، درد مفاصل‌، آنژیوادم‌،شوک‌ آنافیلاکتیک‌ در بیمارانی‌ که‌ دچارحساسیت‌ مفرط می‌شوند، با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

توصیه ها

  • آموکسی‌سیلین‌ را می‌توان‌ با معده‌ خالی‌ یا پر مصرف‌ کرد.
  • در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌ به‌ کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو نیازی‌ نیست‌، مگر اینکه‌ عیب‌ کار کلیه‌ شدید باشد.
  • در صورت‌ بروز اسهال‌ ، بدون‌ مشورت ‌با پزشک‌ از مصرف‌ هر گونه‌ داروی‌ ضداسهال‌ باید خودداری‌ کرد.
  • در هنگام‌ مصرف‌ آموکسی‌ سیلین‌ ازسایر روشهای‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ نیزباید استفاده‌ نمود.
  • در صورتی‌ که‌ یک‌ نوبت‌ مصرف‌ داروفراموش‌ شود، به‌ محض‌ بیادآوردن‌ آن‌نوبت‌ باید مصرف‌ شود، ولی‌ اگر تقریبا زمان‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ باشد،از مصرف‌ آن‌ نوبت‌ خودداری‌ کرده‌ ومقدار مصرف‌ بعدی‌ نیز نباید دو برابرگردد.
[ پنجشنبه 1390/01/18 ] [ 0:15 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

سلام

سلام به دوستای عزیز.

پیشا پیش سال 90 سال جدید رو بهتون تبریک میگم . اینشالله که سال خوبو خوشی داشته باشین.

عزیزان برای کسانی که تو بستر بیماری هستند  دعا کنید که سریعتر خوب بشن و سال جدید پیش خانواده باشن.


یک سال گذشت . یعنی داره میگذره بایدم بگذره.مگه میشه جلوشو گرفت!!؟؟اما چه گذشتنی!!!

با همه ی بدی ها و خوبی هاش زشتیاش قشنگیاش.مزه های شیرینو تلخ زندگی . آخر هم یه موقعی اینا همه به اتمام میرسه با خیلی از بدی ها که دل آدم رو می سوزونه و آب می کنه .  به هر حال گذشت و گذشت وگذشت. . .

از همه دوستای گل و عزیز که منو همراهی کردن تو وبم خیلی خیلی ممنونم" از همه تشکر میکنم اگه خوبی بدی تو این ساله ببر که داره میگذره دیدید به بزرگی خودتون ببخشید و به سال آینده موکول نفرمایید.ایشالله این ساله جدید که فکر کنم ساله موشه سال پر برکت و سلامتی داشته باشید و اصلا احتیاج به دارو دکترو این چیزا نداشته باشین.نوروز خوش بگذره . مارو هم دعا کنید .

یا حق

[ پنجشنبه 1389/12/26 ] [ 1:27 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

آمپی‌سیلین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌. از این‌ آنتی‌بیوتیک‌ در درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ باکتری ایی‌ نظیر عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سینوزیت‌، و پوست‌، بافت‌ نرم‌، دستگاه‌ تنفس‌، و دستگاه‌ ادراری‌ استفاده‌ می‌شود.

چگونگی‌ مصرف


به‌منظور جذب‌ بهتر آمپی‌سیلین‌ باید با شکم‌ خالی‌ حدوداً 1 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ بعد از غذا خورده‌ شود. بهتر است‌ آمپی‌سیلین‌ در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ و ادراری‌ ثابتی‌ داشته‌ باشد. برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ 4 نوبت‌ آمپی‌سیلین‌ مصرف‌ کنید، باید بین‌ هر نوبت‌ 6 ساعت‌ فاصله‌گذاری‌ کنید (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌، 6 صبح‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کاری‌ یا خواب‌ شما مغایرت‌ دارد، برای‌ تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشکتان‌ کمک‌ بخواهید. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ دچار عود علایم‌ شوید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز علایم‌ زیر آمپی‌سیلین‌ خود را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌ شدید یا اسهال‌ خفیف‌ ولی‌ پایدار، سردرد، تهوع‌ و استفراغ‌، بثورات‌ جلدی‌ ، زخم‌ دهانی‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، اختلالات‌ ذهنی‌، یا زردی‌ چشم‌ها و پوست‌. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر نسبت‌ به‌ آمپی‌سیلین‌ آنافیلاکسی ‌ است‌، که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی ‌، کهیر ، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، بلافاصله‌ دارو را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود یکی‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا سایر داروها، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی سیلین ها).
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن ،آسپرین ‌)، داروهای‌ ضدانعقادی‌ (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌)، قرص‌های‌ ضدبارداری‌ حاوی‌ استروژن‌ (آمپی‌سیلین‌ ممکن‌ است‌ اثرات‌ این‌ قرص‌ها را کاهش‌ دهد)، داروهای‌ نقرس‌ ( پروبنسید، آلوپورینول ‌)، متوترکسات‌، یا دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ‌، تتراسایکلین‌ ).
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده ‌، هموفیلی‌ ، کمبود پلاکتی‌)، مونونوکلئوز عفونی‌ ، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ ‌) مرتبط‌ با آنتی‌بیوتیک‌، یا بیماری‌ کلیوی‌.

  • توصیه‌ هنگام‌ مصرف‌

  • حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، تمام‌ داروی‌ تجویز شده‌ را برای‌ درمان‌ عفونتتان‌ و جلوگیری‌ از عود بیماری‌ مصرف‌ کنید.
  • با خوردن‌ ماست از اسهال‌ ناشی‌ از این‌ آنتی‌بیوتیک‌ پیشگیری‌ کنید.
  • آمپی‌سیلین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آمپی‌سیلین‌ فاسد می‌شود).
  • پس‌ از تهیه‌ سوسپانسیون‌ آمپی‌سیلین‌، دارو را در یخچال‌ نگهداری‌ کنید.
  • پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
  • از پیمانه‌ای‌ که‌ در داخل‌ جعبه‌ دارو فراهم‌ شده‌ است‌ جهت‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
  • اگر در ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

نبایدها


  • نباید دیگران‌ را در مصرف‌ دارو سهیم‌ کنید، چرا که‌ ممکن‌ است‌ نسبت‌ به‌ آن‌ حساسیت‌ داشته‌ باشند.
  • نباید داروی‌ تاریخ‌ گذشته‌ را مصرف‌ نکنید.
  • نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو، درمان‌ را قطع‌ کنید، مگر با صلاحدید پزشکتان‌.
[ شنبه 1389/10/04 ] [ 0:5 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
لورازپام‌ برای‌ کاهش‌ علایم‌ اضطراب‌ ، اختلالات‌ خواب‌ و اختلالات‌ ترس‌ تجویز می‌شود ، از این‌ دارو همچنین‌ به‌ عنوان‌ یک‌ شل‌کننده‌ عضلانی‌ استفاده‌ می‌شود. لورازپام‌ یک‌ داروی‌ بنزودیازپین‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌


لورازپام‌ با مقادیر متفاوت‌ برای‌ افراد متفاوت‌ با مشکلات‌ متفاوت‌ تجویز می‌شود. هیچ‌گاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدارتجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید ، شکل‌ مایع‌ این‌ دارو را می‌توانید با غذاهای‌ نیمه‌ جامد یا مایعات‌ مخلوط‌ کنید. نگذارید شکل‌ مایع‌ آن‌ یخ‌ بزند. قرص‌های‌ زیر زبانی‌ لورازپام‌ را نباید جوید یا درسته‌ بلعید ، بلکه‌ باید حداقل‌ 2 دقیقه‌ زیر زبان‌ نگاه‌ داشت‌ تا بهتر جذب‌ شود. اگر یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردیکه‌ آن‌ را به‌ یاد آورید مصرفش‌ کنید ، مگر این‌ که‌ بیشتر از یک‌ ساعت‌ از آن‌ گذشت‌ باشد. در این‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ باز گردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر مصرف‌ لورازپام‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گیجی‌ ، افت‌ قوای‌ ذهنی‌ ، خواب‌آلودگی‌ شدید ، تکلم‌ نامفهوم‌ ، ضربان‌ قلب‌ کند ، تنگی‌ نفس‌ ، عدم‌ تعادل‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، گلودرد، تب‌ ، لرز ، کبودی‌ یا خونریزی غیرعادی‌ ، زخم های‌ دهانی‌ ، زردی‌ پوست‌ یا چشم‌ها ، از دست‌ رفتن‌ حافظه‌ (فراموشی‌) ، بی‌خوابی‌ ، تشویش‌ ، تحریک‌پذیری‌. لورازپام‌ می‌تواند اعتیادآور باشد ، و در صورت‌ قطعه‌ ناگهانی‌ آن‌ ممکن‌ است‌ علایم‌ ترک‌ دارو رخ‌ دهد ، این‌ علایم‌ عبارتند از: گیجی‌ ، افت‌ قوای‌ ذهنی‌ ، دل‌ پیچه‌ ، افزایش‌ تعریق‌ ، تهوع‌ ، استفراغ‌ ، حساسیت‌ به‌ نور یا صدا ، احساس‌ گزگز یا سوزن‌ سوزن‌ شدن‌. برای‌ قطع‌ مصرف‌ لورازپام‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید تا این‌ کار تدریجی‌ انجام‌ شود. علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ، ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شدند نیاز است‌ با پزشک‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌ ، خواب‌آلودگی‌ ، خشکی‌ دهان‌ ، سردرد، تهوع‌ ، یبوست‌ ، اسهال‌ ، ضربان‌ قلب‌ تند یا شدید ، لرزش‌ بدن‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ لورازپام‌ ، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ لورازپام‌ ، دیگر بنزودیازپین‌ها (مثل‌ دیازپام یا اکسازپام ) ، هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌ ، رنگ‌های‌ خوراکی‌ ، یا نگهدارنده‌ها
  • بارداری‌ یا شیردهی‌
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ویژه‌ الکل‌ ، آرامبخش‌ها ، داروهای‌ ضد افسردگی‌ ، یا داروهای‌ ضد تشنج‌
  • ابتلا به یا سابقه‌ گلوکوم(افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌) ، میاستنی‌ گراویس‌ ، بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ تنفسی‌ ، یا آمفیزم‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
  • تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو هنگام‌ رانندگی‌ یا کار با ابزار خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. لورازپام‌ در برخی‌ افراد موجب‌خواب‌آلودگی‌ و افت‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شود.
  • اگر به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد دارو و مسمومیت‌ با آن‌ شک‌ کردید بلافاصله‌ درخواست‌ کمک‌ پزشک‌ کنید.
  • در صورت‌ بروز افکار یا احساسات‌ عجیب‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد لورازپام‌ مصرف‌ می‌کنید.
  • لورازپام‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ ، و دور از گرما ، نور مستقیم‌ ، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ لورازپام‌ فاسد می‌شود).
  • لورازپام‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ دور بریزید.

نبایدها


  • نباید مشروبات‌ الکلی‌ بنوشید.
  • نباید داروهای‌ آرامبخش‌ دیگری‌ مصرف‌ کنید.
  • نباید به‌ عنوان‌ قرص‌ خواب‌ از لورازپام‌ استفاده‌ کنید ، مگر این‌ که‌ برنامه‌ شما اجازه‌ دهد 7 تا 8 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشید ، در غیر این‌ صورت‌ تا از بین‌ رفتن‌ اثر دارو خواب‌ آلوده‌ بوده‌ ، دچار فراموشی‌ خواهید شد.

[ یکشنبه 1389/09/07 ] [ 11:48 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
آلندرونات‌ برای‌ درمان‌ پوکی‌ استخوان‌ ، بیماری‌ استخوان‌ که‌ در زنان‌ یائسه‌ معمول‌ است‌ ، تجویز می‌شود. همچنین‌ از این‌ دارو در درمان‌ بیماری‌ پاژه‌ ، که‌ ضعیف‌ شدن‌ دردناک‌ استخوان‌ها است‌ ، استفاده‌ می‌کنند. آلندرونات‌ تحت‌ نام‌ تجاری‌ فوساماکس‌ شناخته‌ می‌شود.

چگونگی مصرف


آلندرونات‌ معمولاً روزی‌ یک‌ بار مصرف‌ می‌شود. این‌ دارو باید با یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ حداقل‌ 30 دقیقه‌ پیش‌ از اولین‌ وعده‌ غذایی‌ ، نوشیدنی‌ یا دیگر داروهای‌ روز خورده‌ شود. با عقب‌ انداختن‌ بیشتر اولین‌ وعده‌ غذایی‌ یا نوشیدنی‌ جذب‌ دارو بهتر نیز می‌شود. قرص‌ آلندرونات‌ را یکجا ببلعید ، این‌ قرص‌ها را نباید مکید ، شکست‌ ، خرد کرد یا جوید. برای‌ جلوگیری‌ از سوزش‌ سر دل‌ بهتر است‌ حداقل‌ تا 30 دقیقه‌ پس‌ از خوردن‌ آلندرونات‌ دراز نکشید. مهم‌ است‌ که‌ دارو هر روز در زمان‌ معینی‌ استفاده‌ شود. هیچگاه‌ مقدار بیشتری‌ از آنچه‌ برایتان‌ تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید آن‌ را مصرف‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ است‌ ، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را حذف‌ کنید و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر ، آلندرونات‌ را قطع‌ کرده‌ ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:

سوزش‌ سر دل‌ شدید ، مشکل‌ در بلع‌ ، یا بثورات‌ جلدی‌.

علایمی‌ که‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شدند باید گزارش‌ شوند عبارتند از: سردرد، تهوع‌ یا استفراغ‌ ، اسهال‌ ، یبوست‌ ، نفخ‌ شکمی‌ ، درد شکمی‌ ، یا درد ماهیچه‌ای‌ و استخوانی‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آلندرونات‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ آلندرونات‌ یا دیگر داروها.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ ویژه‌ آسپیرین‌ و آنتی‌اسیدها.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکل‌ در بلع‌ ، بیماری‌ مروی‌ ، گاستریت‌ (التهاب‌ معده‌) ، زخم‌ معده‌ ، یا بیماری‌ کلیوی‌.

توصیه در هنگام‌ مصرف‌


  • مراجعات‌ منظمی‌ به‌ پزشکتان‌ داشته‌ باشید تا بهبود شما را زیر نظر داشته‌ باشد.
  • هیچ‌ دارویی‌ ، حتی‌ فراورده‌های‌ گیاهی‌ ، ویتامین‌ها و داروهایی‌ که‌ نیاز به‌ نسخه‌ ندارند را بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ مصرف‌ نکنید.
  • اگر مقادیر کافی‌ کلسیم‌ و ویتامین‌ D در برنامه‌ غذایی‌تان‌ وجود ندارد از مکمل‌های‌ حاوی‌ آنها استفاده‌ کنید.
  • در صورت‌ تأیید پزشکتان‌ ، یک‌ برنامه‌ پیاده‌روی‌ را آغاز کنید. ورزش‌هایی‌ که‌ در آنها بدن‌ وزن‌ خود را تحمل‌ می‌کند ، به‌ تقویت‌ استخوان‌ها کمک‌ می‌کند.
  • آلندرونات‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ ، و دور از حرارت‌ ، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (این‌ شرایط‌ موجب‌ فاسد شدن‌ آلندرونات‌ می‌شود).
  • آلندرونات‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور بریزید.

نبایدها


نباید بیش‌ از حد سیگار بکشید یا الکل‌ بنوشید. سیگار کشیدن‌ و نوشیدن‌ الکل‌ تشکیل‌ استخوان‌ها را کاهش‌ می‌دهد.

[ سه شنبه 1389/08/11 ] [ 11:26 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

آلپرازولام‌ برای‌ تسکین‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجویز می‌شود. آلپرازولام‌ دارای‌ چندین‌ نام‌ تجاری‌ متفاوت‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌


آلپرازولام‌ در مقادیر متفاوت‌ برای‌ مشکلات‌ متفاوت‌ تجویز می‌شود. هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. شکل‌ مایع‌ آلپرازولام‌ را می‌توان‌ با مایعات‌ یا غذاهای‌ نیمه‌جامد مثل‌ مارمالاد پودینگ‌ مخلوط‌ کرد. اجازه‌ ندهید آلپرازولام‌ مایع یخ‌ بزند. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید آن‌ را مصرف‌ کنید. اگر نزدیک‌ نوبت‌ بعدی‌ بود، نوبت‌ بعدی‌ را حذف‌ کنید و سپس‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، آلپرازولام‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گیجی‌، کند شدن‌ قوای‌ ذهنی‌، خواب‌آلودگی‌ شدید، تکلم‌ کند، کاهش‌ ضربان‌ قلب‌، تنگی‌ نفس‌، عدم‌ تعادل‌، بثورات‌ جلدی‌، گلودرد، تب‌، لرز، کبود شدگی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، زخم‌های‌ دهانی‌، زردی‌ پوست‌ یا چشم، کاهش‌ حافظه‌، بی‌خوابی‌، آشفتگی‌، یا تحریک‌پذیری‌. آلپرازولام‌ می‌تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به‌طور ناگهانی‌ قطع‌ شود علایم‌ قطع‌ ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند که‌ عبارتند از: گیجی‌، کند شدن‌ قوای‌ ذهنی‌، معده‌درد، افزایش‌ تعریق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسیت‌ به‌ نور و صدا، یا احساس‌ گزگز یا سوزن‌ سوزن‌ شدن‌. در صورتی‌ که‌ بخواهید آلپرازولام‌ را قطع‌ کنید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید، تا احتمالاً این‌ کار به‌ شکل‌ تدریجی‌ انجام‌ شود.
این علایم‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند باید گزارش‌ شوند: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد ، تهوع‌ ، یبوست ‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا شدید، یا لرزش‌.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آلپرازولام‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ آلپرازولام‌ یا دیگر بنزودیازپین‌ها، یا به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا نگه‌دارنده‌ها.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ الکل‌، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، و داروهای‌ ضدصرع‌ و تشنج‌.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، سوءمصرف‌ الکل‌ یا مواد مخدر، میاستنی‌ گراو، بیماری‌ انسدادی‌ ریوی‌ مزمن‌ شدید، یا آمفی‌زم‌.

توصیه هنگام‌ مصرف


  • مراجعات‌ مقطعی‌ به‌ پزشکتان‌ داشته‌ باشید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
  • تا هنگامی‌ که‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ آلپرازولام‌ مشخص‌ نشده‌ است‌ در رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. برخی‌ افراد در طی‌ مصرف‌ این‌ دارو دچار خواب‌آلودگی‌ و کاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شوند.
  • اگر به‌ مسمومیت‌ ناشی‌ از مصرف‌ بیش‌ از حد این‌ دارو مشکوک‌ هستید، بلافاصله‌ تقاضای‌ کمک‌ پزشکی‌ کنید.
  • اگر در طی‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ دچار افکار یا احساسات‌ عجیب‌ شدید، حتماً موضوع‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.
  • همیشه‌ برگه‌ای‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد تحت‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ قرار دارید.
آلپرازولام‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید. (در این‌ شرایط‌ آلپرازولام‌ فاسد می‌شود).
  • آلپرازولام‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ دور بریزید.

نبایدها


  • نباید نوشیدنی‌های‌ الکلی‌ یا دیگر داروهای‌ خواب‌آور استفاده‌ کنید، این‌ خواب‌آلودگی‌ را افزایش‌ و هوشیاری‌ را کاهش‌ می‌دهد.

  • نباید آلپرازولام‌ را به‌عنوان‌ یک‌ قرص‌ خواب‌آور استفاده‌ کنید، مگر آنکه‌ برنامه‌ درمانی‌ شما اجازه‌ دهد تا 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشید، در غیر این‌ صورت‌ تا زمان‌ خروج‌ دارو از بدنتان‌ ممکن‌ است‌ خواب‌آلوده‌ بوده‌، اختلال‌ حافظه‌ داشته‌ باشید.

[ سه شنبه 1389/05/19 ] [ 1:31 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]


آسپیرین‌ یک‌ داروی‌ رایج‌ است‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ می‌باشد. این‌ دارو یک‌ مسکن‌ غیرمخدردندان‌درد ، و دردهای‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌ است‌. آسپیرین‌ تب‌ را کاهش‌ می‌دهد و التهاب‌ را در موارد رماتیسمی‌ کاهش‌ می‌دهد. آسپیرین‌ خشکی‌، تورم‌ و درد مفاصل‌ را درد آرتریت‌ می‌کاهد ولی‌ بیماران‌ را درمان‌ نمی‌کند. از این‌ دارو همچنین‌ در پیشگیری‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ ، کاهش‌ خطر حمله‌قلبی‌ و مغزی‌، و موارد دیگر استفاده‌ می‌شود. البته‌ این‌ خاصیت‌ آسپیرین‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ افزایش‌ احتمال‌ خطر خونریزی‌ شود. استیل‌ سالیسیلیک‌ اسید یک‌ نام‌ دیگر آسپیرین‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌

برای‌ تسکین‌ دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌ نظیر سردرد ،
برای‌ جلوگیری‌ از اثرات‌ مضر آسپیرین‌ بر روی‌ معده‌ ، این‌ دارو را با غذا ، شیر ، داروهای‌ ضداسید ، یا یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ کنید (این‌ در مورد قرص‌های‌ پوشش‌دار یا شیاف‌ صدق‌ نمی‌کند). همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ بهتر است‌ از30-15دقیقه‌ پس‌ از خوردن‌ آسپیرین‌ دراز نکشید. بجز در مورد قرص‌های‌ پوشش‌دار و قرص‌های‌ طولانی‌اثر، سایر قرص‌های‌ آسپیرین‌ را می‌توان‌ برای‌ سهولت‌ بلع‌ خرد یا در یک‌ مایع‌ حل‌ کرد. به‌منظور استعمال‌ راحت‌تر شیاف‌ آسپیرین‌، آن‌ را برای 30 دقیقه‌ قبل‌ از استفاده‌ داخل‌ یخچال‌ بگذارید. برای‌ استعمال‌ شیاف‌، پوشش‌ شیاف‌ را باز کرده‌، شیاف‌ را با آب‌ سرد مرطوب‌ کنید، به‌ یک‌ پهلو دراز کشیده‌، شیاف‌ را با کمک‌ انگشتتان‌ داخل‌ مقعد فرو کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ آسپیرین‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: سوزش‌ سر دل‌، بثورات‌ جلدی ، تورم‌ دست‌ها، پاها و پلک‌ها ، افزایش‌ وزن‌، خس‌خس‌ سینه ، مدفوع‌ سیاهرنگ ‌، خونریزی‌ از لثه‌ها در هنگام‌ مسواک‌ زدن‌.

موارد احتیاط


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آسپیرین‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ هر چیز، به‌ ویژه‌ آسپیرین‌ یا داروهای‌ شبه‌ آسپیرین‌.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ایبوپروفن ‌)، داروهای‌ ضدانعقادی‌ (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین ‌)، داروهای‌ خوراکی‌ ضددیابت ، آنتی‌بیوتیک‌ها ( سفالوسپورین‌ها، وانکومایسین ‌)، داروهای‌ ضدسرطان‌ ( متوترکسات‌ ) ، والپروئیک‌ اسید ، پروبنسید و سولفین‌ پیرازون‌ (داروهای‌ نقرس ‌)، و زیدووودین ‌.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده ‌، هموفیلی ‌، و کمبود پلاکتی‌)، پولیپ‌های‌ بینی‌ ناشی‌ از آسپیرین‌، نقرس‌، کمبود آنزیم G6PD ، پرفشاری‌ خون‌، و بیماری‌های‌ کبدی‌، کلیوی‌، و قلبی‌.

توصیه‌ هنگام‌ مصرف‌


  • برچسب‌ روی‌ دارو را خوانده‌ و از دستوراتش‌ پیروی‌ کنید.
  • برچسب‌ روی‌ سایر داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ تجویز پزشک‌ را بخوانید تا مبادا در حال‌ مصرف‌ داروهایی‌ باشید که‌ حاوی‌ آسپیرین‌ هستند یا حاوی‌ داروهایی‌ باشند که‌ با آسپیرین‌ تداخل‌ ایجاد می‌کنند.
  • آسپیرین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آسپیرین‌ فاسد می‌شود).
  • شیاف‌ آسپیرین‌ را در یک‌ جای‌ خنک‌ نگاه‌ دارید، ولی‌ آن‌ را و شکل‌های‌ مایع‌ آسپیرین‌ را منجمد نکنید.
  • آسپیرین‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.
در صورتی‌ که‌ آسپرین‌ را برای‌ درد ، تب‌ یا گلودرد می‌خورید، در موارد زیر با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید:
  • درد بیش‌ از 10 روز طول‌ بکشد یا علامت‌ جدیدی‌ اضافه‌ شود.
  • تب‌ بیش‌ از 3 روز طول‌ بکشد، تشدید شود یا علامت‌ جدید اضافه‌ شود.
گلودرد دردناکتر شود، بیش‌ از 2 روز به‌ طول‌ انجامد، یا تب‌، تهوع‌ ، استفراغ‌ ، بثورات‌ جلدی‌ یا سردرد رخ‌ دهد.
  • آسپیرین‌ را فقط‌ به‌ مقدار تجویز شده‌ برای‌ جلوگیری‌ از حمله‌ قلبی‌، مغزی‌ و دیگر مشکلات‌ ناشی‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ کنید .

نبایدها


  • نباید آسپیرینی‌ را که‌ بوی‌ سرکه‌ می‌دهد استفاده‌ کرد. این‌ به‌ معنای‌ فاسد شدن‌ آسپیرین‌ است‌.
  • در صورتی‌ که‌ در عرض‌ 7 روز گذشته‌ عمل‌ جراحی‌ لوزه ‌، کشیدن‌ دندان‌، یا جراحی‌ دندان‌ یا دهان‌ داشته‌اید، نباید آسپیرین‌ را بجوید. آسپیرین‌ را به‌ همان‌ صورت‌ ببلعید.
  • نباید آسپیرین‌ را مستقیماً روی‌ دندان‌ یا لثه‌ گذاشت‌؛ در این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ سوزش‌ شود.
  • اگر آسپیرین‌ را برای‌ پیشگیری‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ می‌کنید ، نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ قطع‌ کنید.
  • نباید تا 5 روز پیش‌ از هر جراحی‌ آسپیرین‌ مصرف‌ کنید مگر به‌ دستور پزشک‌ ، این‌ کار موجب‌ خونریزی‌ خواهد شد.
  • نباید به‌ کودکی‌ که‌ تب‌ یا دیگر علایم‌ شبه‌ آنفلوآنزایی‌ که‌ ممکن‌ است‌ ناشی‌ از یک‌ ویروس‌ مثل‌ ویروس‌ آبله‌مرغان‌ یا آنفلوآنزا باشد آسپیرین‌ بدهید. آسپیرین‌ در برخی‌ از موارد با نشانگان‌ « رای ‌» که‌ یک‌ بیماری‌ وخیم‌ است‌ ارتباط‌ داشته‌ است‌. در این‌ موارد در مورد داروی‌ مناسب‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

مسمومیت‌

  • در صورت‌ شک‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد آسپیرین‌، بلافاصله‌ درخواست‌ کمک‌ پزشکی‌ کنید. * علایم‌ مصرف‌ بیش‌ از حد عبارتند از: صدای‌ زنگ‌ داخل‌ گوش‌ها، خواب‌آلودگی‌، گیجی‌، افت‌ شنوائی‌، اضطراب‌، هیجان‌ شدید، تنفس‌ تند و عمقی‌. برای‌ پیشگیری‌ از عوارض‌ جدی‌ نظیر تشنج‌ یا حتی‌ مرگ‌ بلافاصله‌ به‌ دنبال‌ مراقبت‌های‌ پزشکی‌ باشید.
[ پنجشنبه 1389/04/17 ] [ 3:14 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
ویتامین ها  

   ویتامین ها موادی هستند که گرچه تولید انرژی نمی کنند و به طور مستقیم در ساختن بافت های بدن نقش ندارنداما  به مقدار جزیی برای رشد وبقای طبیعی بدن مورد نیاز می باشند.

اغلب ویتامین ها در بدن ساخته نمی شوند ولازم است بوسیله غذا وروزانه به بدن برسند .

ویتامین ها به دو گروه تقسیم می شوند :

1-   ویتامین های محلول در چربی مانند: ویتامین آ ، دی، ای و کا

2-   ویتامین های محلول در آب مانند:  ویتامین های گروه ب  و ویتامین سی 

ویتامین های محلول در چربی همراه با چربی های مصرفی در غذای روزانه وارد بدن می شوند . بنابراین هر عاملی که در جذب چربی ها تأثیر نماید در جذب ویتامین ها ی نامبرده نیز مؤثر است .

هر ویتامین در بدن انسان کارویژه ای را انجام می دهد وکمبود هریک از ویتامین ها در رژیم غذایی به بیماری ناشی از کمبود همان ویتامین منجر می شود .

ویتامین های محلول در آب دربدن به مقدارکمی ذخیره می شوند به همین دلیل مصرف مواد غذایی حاوی این ویتامین ها به صورت روزانه ضروی است  ویتامین های محلول در چربی در بدن ذخیره می شوند، بنابراین اختلالات حاصله از کمبود ویتامین های محلول در چربی در بدن دیرترظاهرمی گردد.

مواد معدنی

در بدن انسان نزدیک به 24 ماده معدنی وجود دارد که کمبود آنها به عنوان یک ماده ی مغذی ضروری باعث ایجاد بیماری هایی می گردد.

مواد معدنی برای سلامتی به مقادیر بسیار کم ضروری می باشند وبا رژیم غذایی متعادل می توان ان مواد غذایی را تامین نمود .

مواد معدنی مهم :

روی - کلسیم - آهن - ید – منیزیم - فسفر- کلر و...

نقش مواد معدنی در بدن :

1- در تشکیل اعضای بدن مانند کلسیم و فسفر در دندان ها .

2- در ترکیب مایعات بدن مانند کربنات ها وکلرورها در خون.

3- در ساختن هورمون ها مانند تیرویید.

توجه : مصرف خودسرانه مکمل های دارویی حاوی ویتامینها ومواد معدنی بدون تجویز پزشک مجاز نمی باشد و ممکن است باعث ایجاد مسمومیت ناشی از مصرف بیش از حد این مواد گردد.

ویتامین های گروه ب

 ویتامین های گروه ب شامل :

·       ب1 ( تیامن  )

·       ب2 ( ریبوفلاوین )

·       ب6 ( پیریدوکسین )

·       ب12 ( سیانوکوبالامین )

ویتامین ب1 چه اهمیتی دارد ؟

1)    ویتامینی محلول در آب است که پس از جذب در بدن در اندام هایی مثل : قلب،کبد،کلیه،عضلات ومغز مصرف شده ومازاد آن از طریق ادرار دفع می شود

2)    این ویتامین برای به کار گیری ومصرف مواد قندی در بدن ضروری است.

3)    مغز واعصاب اکثر انرژی خود را از طریق مواد قندی تامین می کنند. به همین علت ویتامین ب1 در سوخت وساز مغز نقش اساسی دارد.

کمبود ویتامین ب1 باعث چه مشکلاتی می شود ؟

    1- کمبود ویتامین ب1 باعث کاهش اشتها و افسردگی می شود.

2- کمبود شدید ویتامین ب1 باعث ضعف در عضلات وحتی فلج دست وپا می شود (بری بری خشک )

3- همچنین کمبود شدید ویتامین ب1 ممکن است باعث ورم شدید ، تنگی نفس،نارسایی قلب و حتی از کار افتادن قلب شود. (بری بری مرطوب )

منابع غذایی ویتامین ب1 گدامند؟

همه ی خوراکی ها ی طبیعی هر چند به مقدار کم ویتامین ب1 را دارند. منابع مهم آن عبارتند از :

1) غلات (گندم ،برنج،...) وحبوبات (لوبیا ،عدس،نخود و... )

جدا کردن سبوس غلات و حبوبات باعث از بین رفتن قسمت اعظم ویتامین ب1 در آنها می شود .

2) جگر،گوشت و تخم مرغ.

3) شیر ولبنیات

توجه: ویتامین ب1 موجود در شیر مادر جهت تامین احتیاجات شیر خوار کافی است .

ویتامین ب2

ویتامین ب2 چه اهمیتی دارد؟

ویتامین محلول در آب است که ذخیره آن در بدن نسبتا کم بوده و بیشترین غلظت آن در کبد وکلیه ها وجود دارد. مازاد این ویتامین از طریق ادراردفع می گردد .

این ویتامین در سوخت وساز پروتئین ، چربی و مواد قندی دخالت دارد.

کمبود ویتامین ب2 باعث چه مشکلاتی  می شود ؟

1)  زخم و التهاب گوشه لب .

2) قرمزی وسوزش چشم ها واختلال در پرزهای روی زبان .

3) سرخ شدن وسوش چشم ها .ترس ازنور وریزش اشک واحساس وجود شن در چشم .

4) پوسته پوسته شدن پوست ناحیه ی بین لب وبینی .

منابع غذایی ویتامین ب2 کدامند ؟

1- مواد غذایی با منشا جانوری مثل : جگر،گوشت،شیر، تخم مرغ، قلوه .

2- سبزیجات وغلات (برنج،گندم ...) حبوبات (نخود،لوبیا ...) 

جوانه زدن غلات وحبوبات باعث افزایش میزان ویتامین ب2 موجود در آنها می شود.

3- به مقدار فراوان در ماءالشعیر .

ویتامین ب6

     ویتامین ب6 چه اهمیتی دارد؟

1-              نقش مهم این ویتامین در واکنش های مربوط به سوخت وساز پروتیین ها می باشد .

2-              ویتامین ب6 در ساختن هموگلوبین در خون نقش فعال دارد.

3-              احتمالا ویتامین ب6 در سوخت وساز چربی ها وقند ها نیز نقش دارد.

4-              وجود ویتامین ب6 برای تولید بعضی هورمون ها نیز ضروری است.

5-ويتامين ب-6 يك ويتامين محلول در آب است. بدن شما از 3 شكل ويتامين ب-6 استفاده مي كند. پيريدوكسين (PN)، پيرويدوكسال (PL) و پيريدوكسامين (PM). بيشتر مواقع منظور از ويتامين ب-6 پيريدوكسين است.
ويتامين ب-6 عملكرد هاي متفاوتي در بدن دارد كه عبارت است از: شكستن
كربوهيدراتها براي ايجاد انرژي، تشكيل هموگلوبين و ديگر موادي كه بدن به آن نياز دارد.
موارد استفاده

  • بهبود علايم ناشي از كمبود ويتامين ب-6: اين علايم شامل التهاب (قرمزي، ورم، درد)، دهان، ترك و خشك شدن لبها، تحريك پذيري، افسردگي و گيجي است.
  • درمان كم خوني و اختلالات سيستم عصبي ناشي از داروهاي ضد سل.
  • درمان بيماراني كه ميزان زيادي ايزونيازيد (داروي ضد سل) مصرف كرده اند.
  • كاهش علايم سندرم پيش از قاعدگي (PMS).
  • كاهش تهوع و استفراغ د طي حاملگي.
  • جلوگيري از بيماريهاي قلبي. مطالعات اخير نشان مي دهد كه ويتامين ب-6، ويتامين ب-12 و فولات مي تواند باعث كاهش سطح هوموسيستين خون (ماده اي كه خطر بيماريهاي قلبي را افزايش مي دهد) شود.

اشكال ديگر
ويتامين ب-6 به صورت پيريدوكسين هيدروكلريد قابل دسترسي است. اين تركيب به صورت قرص در شكل مولتي ويتامين (قابل جويدن براي بچه ها) در دسترس است.

شكل ب-كمپكس يا به تنهايي به مقدارهاي 1 تا 150 ميلي گرمي وجود دارد. ويتامين ب-6 همچنين در مولتي ويتامين هايي كه به صورت قطره و مايع هستند و بچه ها استفاده مي كنند نيز وجود دارد.
نحوة مصرف
براي جلوگيري از كمبود ويتامين ب-6 مردان بايد روزانه 2 ميلي گرم و زنان 1.5 ميلي گرم از اين ويتامين استفاده كنند.

زنان حامله نياز به 2.2 ميلي گرم ويتامين ب-6 روزانه و زنان شيرده 2.1 ميلي گرم نياز دارند. افرادي كه رژيم غذايي متعادل شامل منابع ويتامين ب-6 مصرف مي كنند نياز روزانه شان به اين ويتامين مرتفع شده و نيازي به مكمل هاي اضافي اين ويتامين ندارند.
اگر در مورد نياز روزانه به ويتامين ب-6 سؤالي داريد مي توانيد با پزشكتان مشورت كنيد. مكمل هاي ويتاميني را هميشه همراه با آب، ترجيحاً بعد از غذا مصرف كنيد.


کمبود ویتامین ب6 باعث چه مشکلاتی می شود ؟

1- کاهش رشد ،کم خونی

2- تشنج به علت کاهش یک نوع اسید ضروری در مغز.

3- ترک و تورم گوشه ی لب.

4- گیجی واستفراغ.

منابع غذایی ویتامین ب6 کدامند؟

  1- غذاهایی با منشاءجانوری مانند :جگر ، گوشت، ماهی، زرده تخم مرغ،شیر.

2- غلات (برنج،جو... ) و حبوبات  ( ماش،لپه... )پوست نگرفته   و سبوس دار.

3-مخمر، سبوس گندم، غلات، سيب زميني، موز و جو دوسر.

ويتامين ب-6 در غذاهاي فريزشده يا فرآورده هاي غذايي (مانند گوشت) از بين ميرود.

توجه : علایم کمبود ویتامین ب6 ممکن است در هنگام درمان با بعضی داروها روی دهد که معمولا برای بیمارانی که این داروها را می خورند پزشک ویتامین ب6 نیز تجویز می نماید.

موارد احتياط
ويتامين ب-6 وقتي به مقدار زياد (200 ميلي گرم يا بيشتر در روز) و به مدت طولاني مصرف شود مي تواند باعث مشكلات عصبي شود. قطع مصرف آن باعث بهبودي مشكلات ميشود.
تداخل هاي احتمالي
ويتامين ب-6 اثر لوودوپا داروي بيماري پاركينسون را مهار مي كند براي اطلاعات بيشتر در مورد ويتامين ب-6 با پزشك صحبت كنيد.

 

ویتامین ب12

 1 - این ویتامین نقش مهمی در ساختن سلول ها و عامل وراثت دارد.

   2- نقش مهم دیگر ویتامین ب12 در سوخت وساز قندها ، چربی ها وپروتیین ها   است.

   3- ویتامین ب12 برای رشد طبیعی و سلامت بافت های عصبی وتشکیل خون لازم   است.

   کمبود ویتامین ب12 باعث چه مشکلاتی می شود ؟

1-   یک نوع کم خونی شدید . 

2-   مشکلات عصبی .

  منابع غذایی ویتامین ب12 کدامند؟

 - چون گیاهان قادر به ساختن این ویتامین نیستند این ویتامین فقط در خوراکی های   با منشا جانوری وجود دارد.

- جگر ، گوشت، تخم مرغ ، شیر وپنیر از منابع خوب این ویتامین هستند.

- علایم کمبود این ویتامین در افرادی که رژیم گیاه خواری دارند دیده می شود و معمولا کسانی که یک رژیم غذایی متعادل وحاوی مواد غذایی فوق داشته باشند کمتر به کمبود این ویتامین مبتلا می شوند .

توجه : به هنگام پخت مواد غذایی دارای ویتامین های گروه ب  بایستی از حرارت دادن به مدت طولانی وبیرون ریختن آبی که درپخت به کار می رود ، خودداری نمایید.

[ پنجشنبه 1389/02/30 ] [ 4:30 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

کاپتوپریل

کاپتوپریل‌ به‌ تنهایی‌ یا همراه‌ با داروهای‌ دیگر برای‌ درمان‌ پرفشاری‌ خون‌ تجویز می‌شود. در کنار داروهای‌ دیگر برای‌ درمان‌ نارسایی‌ احتقانی‌ قلب هم‌ مصرف‌ می‌شود. پزشکتان‌ ممکن‌ است‌ به‌دلایل‌ دیگری‌ نیز کاپتوپریل‌ تجویز کند. کاپتوپریل‌ از طریق‌ مهار آنزیمی‌ که‌ آنژیوتانسین‌ I (شکل‌ غیرفعال‌) را به‌ آنژیوتانسین II (شکل‌ فعال‌) تبدیل‌ می‌کند عمل‌ می‌کند. آنژیوتانسین II یک‌ ماده‌ پرقدرت‌ است‌ که‌ موجب‌ تنگ‌ شدن‌ رگ‌های‌ خونی‌ و احتباس‌ سدیم‌ و آب‌ در بدن‌ می‌شود. به‌ همین‌ علت‌ کاپتوپریل‌ به‌ عنوان‌ یک‌ مهارکننده‌ آنزیم‌ مبدل‌ آنژیوتانسین‌ شناخته‌ می‌شود. با جلوگیری‌ از تنگ‌ شدن‌ رگ‌ها و احتباس‌ مایع‌ در آنها، کاپتوپریل‌ فشار داخل‌ رگ‌های‌ خونی‌ و بار کاری‌ قلب‌ را کاهش‌ می‌دهد.


چگونگی‌ مصرف‌


کاپتوپریل‌ معمولاً روزی‌ 2 تا 3 نوبت‌ مصرف‌ می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ دارو هر روز سر ساعت‌ یکسانی‌ مصرف‌ شود. کاپتوپریل‌ را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. هیچ‌گاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید، مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید و بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ دارو را قطع‌ نکنید. با قطع‌ کاپتوپریل‌ ممکن‌ است‌ دچار «پرفشاری‌ خون‌ برگشتی‌» شوید که‌ عبارت‌ است‌ از افزایش‌ فشارخون‌ تا اندازه‌ قبل‌ از درمان‌ یا شاید حتی‌ بالاتر از آن‌ در اکثر مواردی‌ که‌ کاپتوپریل‌ تجویز می‌شود، بیماری‌ را درمان‌ نمی‌کند بلکه‌ آن‌ را مهار می‌کند پس‌ حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ نیز ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد آن‌ را سال‌ها یا تا آخر عمر مصرف‌ کنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، مصرف‌ کاپتوپریل‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اشکال‌ در تنفس‌، تنگی‌ نفس‌، یا خس‌ خس‌ سینه‌، خشونت‌ صدا، تورم‌ صورت‌، لب‌، دست‌، یا پا، سرگیجه‌، سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌، گیجی‌، بی‌نظمی‌ ضربان‌ قلب‌، درد قفسه‌ سینه‌، درد مفاصل‌، تب‌، بثورات‌ جلدی‌، درد شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌ علایم‌ دیگری‌ نیز ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ طول‌ کشیده‌، مشکل‌ساز شوند باید آنها را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید. این‌ علایم‌ عبارتند از سردرد. سرفه‌ خشک‌، اسهال‌، خستگی‌، یا تهوع‌. ممکن‌ است‌ تا حدی‌ دچار کاهش‌ حس‌ چشایی‌ شوید که‌ معمولاً ظرف‌ 3-2 ماه‌ درمان‌ رفع‌ می‌شود، ولی‌ ممکن‌ است‌ در این‌ مدت‌ کاهش‌ وزن‌ پیدا کنید. سرفه‌ را می‌توان‌ با قطره‌های‌ ضد سرفه‌ بدون‌ قند و چند جرعه‌ کوچک‌ آب‌ سرد درمان‌ کرد.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ کاپتوپریل‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ کاپتوپریل‌ یا دیگر مهارکننده‌های‌ آنزیم مبدل‌کننده‌ آنژیوتانسین‌.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ داروهای‌ مدر یا دیگر داروهای‌ پرفشاری‌ خون‌ (که‌ اگر با کاپتوپریل‌ همزمان‌ مصرف‌ شوند ممکن‌ است‌ فشارخون‌ به‌شدت‌ افت‌ کند)، مکمل‌های‌ حاوی‌پتاسیم‌، شیر با سدیم‌ پایین‌، یا جایگزین‌های‌ نمک‌ (که‌ حاوی‌ مقادیر بالای‌ پتاسیم‌ هستند و ممکن‌ است‌ موجب‌ تجمع‌ بیش‌ از حد پتاسیم‌ در بدن‌ شوند)، یا الکل‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ حساسیت‌،کهیر ، بالا بودن‌ سطح‌ پتاسیم‌ خون‌، یا بیماری‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف


  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
  • وزنتان‌ را متناسب‌ با قد و استخوان‌ بندی‌تان‌ حفظ‌ کنید. در صورت‌ نیاز برای‌ کاهش‌ وزن‌ از پزشکتان‌ کمک‌ بگیرید.
  • اگر سیگاری‌ هستید سیگار را ترک‌ کنید. از پزشکتان‌ بخواهید شما را به‌ یک‌ مشاور یا گروه‌ ترک‌ سیگار معرفی‌ کند.
  • الکل‌ ننوشید.
  • از حالت‌ درازکشیده‌ به‌ نشسته‌ یا ایستاده‌، یا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ایستاده‌ به‌ آرامی‌ تغییر وضعیت‌ دهید تا دچار سرگیجه‌ و سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌ نشوید.
  • فشارخون‌ خود را هر هفته‌ پایش‌ کنید و تغییرات‌ قابل‌ توجه‌ را به‌ پزشکتان‌ اطلاع‌ دهید. * فشارخون‌های‌ اندازه‌گیری‌ شده‌ را در جایی‌ ثبت‌ کنید و در مراجعه‌ به‌ پزشکتان‌ آن‌ را به‌ وی‌ نشان‌ دهید.
  • برای‌ روزهای‌ تعطیل‌ داروی‌ کافی‌ در دسترس‌ داشته‌ باشید.
  • یک‌ برگ‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد کاپتوپریل‌ مصرف‌ می‌کنید.
  • سایر پزشکانتان‌ را از این‌ که‌ کاپتوپریل‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید، چرا که‌ این‌ دارو می‌تواند روی‌ برخی‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ تأثیر بگذارد.
  • کاپتوپریل‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ کاپتوپریل‌ فاسد می‌شود).
  • کاپتوپریل‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.

نبایدها


  • نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ دارو را قطع‌ کنید.
  • نباید تا مشخص‌ شدن‌ واکنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ دارو رانندگی‌ کنید یا با وسایل‌ خطرناک‌ کار کنید. اگر سرگیجه‌ تداوم‌ یافت‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • نباید داروهای‌ دیگر را بدون‌ تأیید پزشکتان‌ مصرف‌ کنید، به‌ویژه‌ داروهای‌ سرماخوردگی‌ و سرفه و داروهای‌ محرک‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌.
[ پنجشنبه 1389/02/02 ] [ 2:46 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]




آزیترومایسین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ است‌ که‌ برای‌ گلودرد استرپتوکوکی‌، برونشیت‌، برخی‌ انواع‌ سینه‌پهلو (پنومونی‌)، و عفونت‌های‌ کلامیدیایی‌ تجویز می‌شود.

چگونگی‌ مصرف


آزیترومایسین‌ باید با شکم‌ خالی‌ خورده‌ شود، حداقل‌ 1 ساعت‌ قبل‌ یا 2ساعت‌ بعد از غذا. این‌ دارو برای‌ بعضی‌ از عفونت‌ها به‌ صورت‌ تک‌نوبتی‌ تجویز می‌شود یا در سایر موارد به‌ شکل‌ روزی‌ یک‌ نوبت‌ برای‌ 5 روز. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌. چنانچه‌ پیش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید. علایمتان‌ ممکن‌ است‌ برگشت‌ کنند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، این‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ آزیترومایسین‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌، دردهای‌ شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، تب ‌، درد مفصلی‌ یا بثورات‌ جلدی‌. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر به‌ آنتی‌بیوتیک‌ها آنافیلاکس‌ است‌ که‌ نیازمند توجه‌ و مراقبت‌ فوری‌ پزشکی‌ می‌باشد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکس‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، کهیر یا تورم‌های‌ پوستی‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب تند یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اضطراری‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آزیترومایسین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ آزیترومایسین‌، اریترومایسین ‌، یا آنتی‌بیوتیک‌های‌ دیگر.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ کاربامازپین‌، سیکلوسپورین‌، ضدانعقادها (رقیق‌ کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین‌ )، تئوفیلین ‌، و آنتی‌اسیدهای‌ حاوی‌ آلومینیم‌/ منیزیم.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌ کبدی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود دوره‌ کامل‌ دارویتان‌ را مصرف‌ کنید تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.

  • اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با آزیترومایسین‌ احساس‌ بهبودی نکردید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

  • آزیترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آزیترومایسین‌ فاسد می‌شود).

نبایدها


  • نباید از داروهای‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید.
  • نباید پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید، مگر به‌ دستور پزشکتان‌.





[ سه شنبه 1389/01/17 ] [ 11:38 بعد از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
سلام به تمامیه دوستان عزیز


سال1389 سال ببرو پلنگ آخر نفهمیدم چی بودو


به تمامیه شما عزیزان تبریک میگم ایشالله که


سالی پر از سلامتی تن درستی و شادمانی و


موفقیت و برکت داشته باشید


اینم تقدیم به تک تک شما عزیزان


[ سه شنبه 1389/01/03 ] [ 2:42 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

* آتنولول *

داروی فشار:

آتنولول‌ به‌ علل‌ گوناگونی‌ مثل‌ افزایش فشار خون ، تسکین‌ درد قلبی ، پیشگیری‌ از سردرد های‌ میگرنی، و درمان‌ بی‌نظمی‌ ضربان‌ قلب تجویز می‌شود. همچنین‌ برای‌ جلوگیری‌ از دومین‌ حمله‌ قلبی‌ در افرادی‌ که‌ یک‌ بار دچار حمله‌ قلبی‌ شده‌اند، کاربرد دارد. ممکن‌ است‌ در شرایط‌ دیگری‌ نیز پزشکتان‌ این‌ دارو را برایتان‌ تجویز کند. آتنولول‌ با مسدود کردن‌ برخی‌ تکانه‌های‌ عصبی‌ به‌ بخش‌های‌ خاصی‌ از بدن‌ عمل‌ می‌کند؛ به‌ همین‌ علت‌ آن‌ را یک‌ مسدودکننده‌ بتا می‌شناسند. با مسدود کردن‌ این‌ تکانه‌ها، آتنولول‌ به‌ قلب‌ کمک‌ می‌کند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتیجه‌ بار کاری‌ قلب‌ کاهش‌ یابد.


چگونگی‌ مصرف‌


آتنولول‌ معمولاً روزی‌ یک‌ بار مصرف‌ می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ دارو را هر روز سر ساعت‌ معینی‌ بخورید. معمولاً بهتر است‌ دارو را صبح‌ پیش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ کنید تا فراموشش‌ نکنید. آتنولول‌ را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. هر روز پیش‌ از خوردن‌ آتنولول‌ نبضتان‌ را بشمارید. اگر زیر 50 در دقیقه‌ بود پیش‌ از خوردن‌ داروی‌ آن‌ روز، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید.
اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر کمتر از 8 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید و دارو را بدون‌ هماهنگی‌ با پزشکتان‌ قطع‌ نکنید. با قطع‌ مصرف‌ آتنولول‌ ممکن‌ است‌ در معرض‌ خطر یک‌ حمله‌ قلبی‌ باشید. در اکثر مواردی‌ که‌ آتنولول‌ تجویز می‌شود، بیماری‌ مهار می شود ولی درمان نمی شود. و این‌ بدین‌ معناست‌ که‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد چندین‌ سال‌ یا تا پایان‌ زندگی‌ آن‌ را مصرف‌ کنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، مصرف‌ آتنولول‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:

  • اشکال‌ در تنفس‌ تنگی‌ نفس‌ ، یا خس‌خس‌ سینه
  • سرد شدن‌ کف‌ دست‌ و پا
  • ضربان‌ قلب‌ زیر 50 در دقیقه
  • سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا نشسته‌
  • تورم‌ دست‌ها و پاها یا افزایش‌ وزن‌ ناگهانی‌ (5/1 کیلو در 48-24 ساعت‌)
  •   افسردگی، گیجی‌، یا توهم‌ (شنیدن‌، دیدن‌، یا احساس‌ چیزهایی‌ که‌ وجود ندارند)
  • درد قفسه‌ سینه ‌، مفاصل‌ یا کمر
  • تب ، گلودرد
  • بثورات‌ جلدی
  • هرگونه‌ کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌

نشانه‌های‌ زیر تا هنگام‌ عادت‌ کردن‌ بدنتان‌ با دارو ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند:

خواب‌آلودگی‌، خستگی‌، مشکل‌ در خوابیدن‌ ، اضطراب ‌، یبوست‌ یا اسهال ‌، کابوس‌، یا کاهش‌ توانایی‌ جنسی‌، اگر این‌ علایم‌ ادامه‌ یافتند یا مشکل‌ساز شدند، وضعیت‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آتنولول‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ آتنولول‌ یا دیگر داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ تزریقات‌ حساسیت‌زدایی‌، کافئین‌، داروهای‌ آسم‌ ( آمینوفیلین‌ ، دیفیلین ‌، اکستریفیلین‌ ، تئوفیلین ‌)، داروهای‌ دیابت‌ ( انسولین ‌، داروهای‌ خوراکی‌ پایین‌آورنده‌ قند )، دیگر داروهای‌ کاهنده‌ فشار خون‌ (مسدودکننده‌های‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌، کلونیدین ‌، گوانابنزکوکائین ‌، یا مهارکننده‌های‌ مونوآمین‌اکسیداز .
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ حساسیت‌، آسم‌، یا آمفی‌زم، مشکلات‌ احتقانی‌ قلب، بیماری‌ قند، پرکاری‌ تیرویید ، افسردگی، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌. اگر بیماری‌ قند دارید، آتنولول‌ ممکن‌ است‌ قند خون‌ شما را افزایش‌ دهد و نیز ممکن‌ است‌ علایم‌ افت‌ قند خون‌ را مخفی‌ کند. اگر دچار حساسیت‌ باشید با مصرف‌ آتنولول‌ واکنش‌های‌ حساسیتی‌تان‌ ممکن‌ است‌ تشدید شود.

توصیه هنگام‌ مصرف‌ ‌


  • به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودی‌تان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
  • در مورد میزان‌ فعالیت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعیت‌ بدنی‌تان‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. * آتنولول‌ ممکن‌ است‌ درد قفسه‌ سینه‌ را کاهش‌ دهد یا از آن‌ جلوگیری‌ کند و در نتیجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد که‌ برایتان‌ بی‌خطر است‌ فعال‌تر باشید. که‌ این‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سینه‌ و علایم‌ جدی‌ دیگر می‌شود.
  • وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قد واستخوانبندی‌تان‌ در یک‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ دارید. در صورت‌ نیاز برای‌ کاهش‌ وزن‌ از پزشکتان‌ کمک‌ بگیرید.
  • اگر برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید، مصرف‌ سدیم (نمک‌) خود را محدود کنید. از پزشکتان‌ درخواست‌ کنید دستوارات‌ تغذیه‌ای‌ در اختیارتان‌ بگذارد یا شما را به‌ یک‌ متخصص‌ تغذیه معرفی‌ کند.
  • اگر سیگاری‌ هستید، سیگار را ترک‌ کنید، از پزشکتان‌ بخواهید شما را به‌ یک‌ مشاور یا گروه‌ ترک‌ سیگار معرفی‌ کنید.
  • الکل‌ ننوشید.
  • از وضعیت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا ایستاده‌ و یا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ایستاده‌ آرام‌ تغییر وضعیت‌ دهید تا دچار سرگیجه ‌، سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌ نشوید.
  • در هوای‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشید، چرا که‌ آتنولول‌ ممکن‌ است‌ شما را به‌ سرما حساس‌تر کند.
  • برای‌ روزهای‌ تعطیل‌ مقدار کافی‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشید.
  • یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ که‌ نشان‌ دهد آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید به‌ همراه‌ داشته‌ باشید.
  • پزشکان‌ دیگر را از اینکه‌ آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید؛ زیرا آتنولول‌ ممکن‌ است‌ بر روی‌ برخی‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ اثر بگذارد.
  • آتنولول‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما ، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آتنولول‌ فاسد می‌شود).
  • آتنولول‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.

نبایدها


  • نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ کنید یا با وسایل‌ خطرناک‌ کار کنید. اگر خواب‌آلودگی‌ یا سرگیجه‌ مشکل‌ساز شد، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ دارویی‌ مصرف‌ کنید؛ به‌ ویژه‌ داروهای‌ محرک‌ و داروهای‌ سرفه یا سرماخوردگی‌ که‌ بدون‌ تجویز پزشک‌ قابل‌ تهیه هستند .
[ دوشنبه 1388/12/17 ] [ 4:0 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

TNG

نيتروگلسيرين زيرزباني را مي‌توانيد بصورت قرص‌هاي سفيدرنگ و قرص‌گرد و قرمز‌شفاف مشاهده نمائيد.

درد قلبي شما بدليل تنگ‌شدن عروق قلبي شما مي‌باشد كه مانع از رسيدن اكسيژن كافي به قلب مي‌شود.

نيتروگلسيرين زيرزباني باعث گشاد شدن نسبي عروق كرونر قلب شده و خون اكسيژن‌دار بيشتري به سمت عضله ناراحت قلب حمل مي‌شود.

قرص‌هاي زيرزباني در واقع همان اثر ايزوسوربايد و نيتروكانتين را دارند با اين تفاوت كه سريع‌تر اثر مي‌كنند ولي در عوض طول عمر كمتري هم در بدن داشته و اثرشان زودتر از بين مي‌رود.

ـ‌ امروزه مي‌توان از اسپري نيترو نيز استفاده كرد كه بسيار سريع‌الاثر مي‌باشد.

شكل‌ديگر اين دارو بصورت پماد مي‌باشد كه نيتروبيد ناميده مي‌شود.

اين دارو را بصورت چسب‌هاي نواري نيز مي‌توان تهيه كرد.

شما كه به دردهاي قفسه‌سينه و درد قلبي مبتلا هستيد مي‌توانيد با استفاده از اين دارو درد خود را تسكين دهيد:

 

پس به هنگام درد:

1ـ اگر مشغول فعاليت هستيد بلافاصله استراحت كنيد و فعاليت خود را قطع كنيد.

2ـ گذاشتن يك قرص زيرزباني به هنگام درد مي‌تواند مشكل شما را حل كند.

3ـ اگر با گذاشتن يك قرص درد شما ساكت نشد مي‌توانيد به فاصله 10-5 دقيقه قرص دوم را بگذاريد (نگذاريد قرص حل شود)

4ـ در صورت ساكت نشدن درد قرص سوم را نيز به همين فاصله زير‌زبان گذاشته و در صورت عدم بهبودي عازم نزديك‌ترين بيمارستان يا مركز درماني شويد.

 

اگر به هنگام استفاده از اين قرص:

1ـ دچار سردرد مي‌شويد.

2ـ دچار سوزش زبان مي‌شويد.

3ـ صورت شما برافروخته مي‌شود.

4ـ يا دچار گيجي مي‌شويد.

نگران نباشيد زيرا اين علائم از عوارص اين دارو مي‌باشد و اين عارضه مي‌تواند شما را مطمئن كند كه دارو هنوز فعال است و خاصيت خود را دارا مي‌باشد.

به هنگام سردرد مي‌توانيد از استامينوفن و مسكن استفاده كنيد.

معمولاً سردرد با قرص‌هاي ايزوسوربايد بيشتر و با قرص‌هاي نيتروكانتين كمتر خواهد بود.

 

 

بخاطر داشته باشيد:

- همراه داشتن اين دارو براي شما كه بيماري قلبي داريد ضروري است.

- به هنگام استفاده از قرص زيرزباني از خوردن، نوشيدن و سيگار كشيدن پرهيز كنيد.

- مصرف الكل باعث تشديد شدن اثر دارو مي‌شود و مي‌تواند باعث افت فشارخون شما شود.

- قبل از انجام فعاليت‌هايي كه احتمال درد داريد از قرص استفاده كنيد.

- قرصهاي زيرزباني را در شيشه‌هاي تيره رنگ و بدو از حرارت و رطوبت نگهداريد.

- استفاده بيش از حد و نابجا از اين دارو مي‌تواند باعث افت فشارخون شما شود كه مسائل ديگر را نيز به دنبال دارد.

 

جهت استفاده از اين دارو:

- نيتروگلسيرين زير زباني را در ظرف در بسته دور از حرارت،‌ رطوبت و نور نگهداريد. زيرا اين دارو در برابر نور و حرارت فاسد مي‌شود و مي‌تواند بصورت بخار از قرص متصاعد شود.

- داروهاي ديگر را در ظرف محتوي TNG نگذاريد.

- ظرف دارو را نزديك بدن حمل نكنيد زيرا ممكن است گرماي بدن باعث كاهش قدرت دارو شود.

- اگر مرتب مجبور به استفاده از نيتروگلسيرين هستيد و يا نياز شما بيشتر شده بهتر است با پزشك خود مشورت كنيد.

- بعد از صرف بيش از 3 قرص با مراجعه به موقع شما به مراكز درماني مي‌تواند پزشك را از خطرات جدي آگاه سازد.


توجه  توجه  توجه  توجه


این مطلب فقط و فقط جهت اطلاع رسانی به شما عزیزان است و

از مصرف دارو بدون اجازه دکتر کاملا بپرهیزید.


[ چهارشنبه 1388/12/05 ] [ 1:31 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

سالبوتامول

 
سالبوتامول چيست؟
  سالبوتامول جزء داروهای گشادکننده مجاری هوایی می باشد. کاربرد اصلی این دارو در پیشگیری و درمان تنگی نفس در بیماران مبتلا به آسم می باشد. علاوه بر این سالبوتامول در بیماران دچار آسم ورزشی، برونشیت مزمن، آمفیزم و سایر بیماری هایی که موجب اشکال در تنفس می شوند، نیز استفاده می شود. اصولا سالبوتامول با شل کردن عضلات جدار مجاری هوایی و در نتیجه باز کردن آنها باعث تسهیل تنفس می گردد. سالبوتامول به شکل اسپری، شربت، محلول استنشاقی، قرص و تزریق تولید می شود.
 
طريقه مصرف سالبوتامول
  سالبوتامول داروی بدون نسخه نیست. بسته به مشکل شما پزشک معالج دوزاژ بخصوصی از دارو را تجویز می کند. سالبوتامول فقط برای تسکین علایم شما تجویز شده است و به هیچ وجه سبب علاج بیماری شما نمی شود. سالبوتامول را دقیقا مطابق با دستور پزشک خود مصرف و از تغییر دوز یا قطع مصرف آن بدون مشورت با پزشک جدا پرهیز نمایید. ضمنا دستورات داخل بسته دارو را نیز به دقت مطالعه کنید. اسپری سالبوتامول برای پیشگیری و نیز درمان حملات تنگی نفس بکار می رود. اگر پزشک شما این دارو را جهت پیشگیری از بروز آسم ورزشی تجویز کرده است، لازم است که دارو را 15 تا 20 دقیقه قبل از شروع ورزش استفاده نمایید. چگونگی مصرف اسپری: قبل از هر بار استفاده، اسپری را به خوبی تکان دهید. یک نفس عمیق بکشید و سپس بطور کامل بازدم کنید. سپس، قسمت دهانی اسپری را کاملا در دهان قرار دهید و با کمک دندان ها آن را ثابت نگهدارید. بعد در حالی که یک نفس عمیق می کشید، اسپری را فشار دهید تا یک پاف از سالبوتامول وارد حلق شما شود. حال نفس خود را لااقل 5 تا 10 ثانیه حبس کنید و بعد بطور معمولی نفس بکشید. اگر پزشک از شما خواسته است که هر بار دو پاف از دارو را استنشاق نمایید، پاف دوم را حداقل 1 تا2 دقیقه بعد استنشاق کنید. پس از هر بار مصرف دارو، دهان خود را به خوبی با آب بشویید. هشدار: هنگام فشار دادن اسپری اطمینان حاصل کنید که دارو وارد حلق شما می شود و به زبان یا دندان های شما برخورد نمی کند. اگر برای کودک خود از اسپری استفاده می کنید، می توانید حین اسپری کردن دارو، بینی وی را بگیرید تا دارو فقط وارد حلق وی گردد. اگر پزشک برای شما محلول استنشاقی دارو را تجویز کرده است، باید از یک نبولایزر (وسیله ای که دارو را به بخار تبدیل می کند) استفاده کنید. از پزشک یا داروساز در خصوص چگونگی استفاده از این وسیله سوال نمایید.
 
فراموش کردن دوز دارو
  در صورت فراموش کردن یک دوز سالبوتامول، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را مصرف کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، طبق برنامه منظم خود عمل کنید. هرگز مقدار دارو را دو برابر نکنید.
 
ملاحظات غذايي
  قرص و شربت سالبوتامول را می توانید با غذا یا معده خالی میل کنید.
 
هشدارها و موارد احتياط
  نکات زیر را به پزشک خود اطلاع دهید: • به سالبوتامول یا هر داروی دیگری حساسیت دارید. • دارویی مصرف می کنید، اعم از داروهای با نسخه یا بی نسخه، بخصوص داروهایی که برای مشکل تنفسی خود و نیز هر نوع داروی استنشاقی که استفاده می کنید و داروهای مقابل: داروهای ضدافسردگی (همچون فلوکستین و کلومیپرامین)، مسدود کننده های بتا مثل آتنولول، متوپرولول و پروپرانولول؛ سایمتیدین، قرص های رژیمی، دیگوکسین و هر نوع داروی ضدآریتمی (ضربان نامنظم قلب)، دیورتیک ها (داروهای ادرارآور مثل فروسماید و هیدروکلروتیازید)، افدرین، ارگوتامین، داروهای درمان سرماخوردگی یا آلرژی، نارکوتیک ها مثل کدئین، فنلزین، فنیل افرین، پسودوافدرین، سلژیلین، استروئیدها (همچون پردنیزولون یا دگزامتازون)، تئوفیلین، ترانیل سیپرومین، ویتامین ها، مکمل ها و داروهای گیاهی. • مبتلا به این بیماری ها هستید یا سابقه ابتلا به آنها را دارید: بیماری قلبی، کبدی یا کلیوی، آریتمی، فشار خون بالا، دیابت، هیپرتیروئیدیسم (بیش فعالی غده تیروئید)، صرع و میگرن. • قصد انجام عمل جراحی اعم از اعمال دندانپزشکی دارید.
 
عوارض جانبي
  سالبوتامول ممکن است سبب بروز برخی عوارض ناخواسته شود. در صورت شدت یا ازمان علایم یا نشانه های زیر با پزشک خود مشورت کنید: سردرد، سرگیجه، عصبی شدن، لرزش، هیجان پذیری، مشکلات خواب، سرفه، خونریزی از بینی، گرگرفتگی، تغییر اشتها، استفراغ، ناراحتی معده، کرامپ های عضلانی، خشکی دهان و سوزش حلق (در صورت مصرف اشکال استنشاقی). اما اگر دچار هر یک از علایم یا نشانه های زیر شدید، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید: ضربان قلب تند یا نامنظم، درد یا ناراحتی سینه، بثورات جلدی، کهیر و خارش، تورم صورت، زبان، لب ها یا گلو، تنفس مشکل، خشونت صدا و اشکال در بلع.
 
نگهداري داروي
  سالبوتامول را در بسته مخصوص آن، کاملا پوشیده و دور از دسترس اطفال نگهدارید. دارو باید در دمای اتاق، دور از نور مستقیم، حرارت زیاد و رطوبت نگهداری شود. با گذشتن از تاریخ اعتبار یا نیاز به دارو، آن را دور بریزید. از سوراخ کردن اسپری و نیز از انداختن آن در آتش خودداری کنید.
 
فزون دوز و موارد اضطراری
  در صورت مسمومیت یا فزون دوز به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه کنید و حتما بسته دارو را همراه داشته باشید. برخی از علایم مهم فزون دوز عبارتند از: تندی یا ضربان نامنظم قلب، درد سینه، سردرد، سرگیجه، خستگی شدید، لرزش، بی خوابی، تشنج، خشکی دهان و درد معده.
 
تداخلات دارویی
  • مصرف همزمان سالبوتامول و دیگوکسین، احتمال بروز آریتمی قلبی را در پی دارد. استفاده از مسدود کننده های بتا مثل آتنولول، متوپرولول و پروپرانولول همراه با سالبوتامول، اثرات این دارو را کم می کند. به علاوه در صورت ابتلا به آسم، از مصرف پروپرانولول جدا پرهیز نمایید. • مصرف آلکاوئیدهای ارگوت (همچون ارگوتامین و سوماتریپتان که در درمان میگرن بکار می روند) در کنار سالبوتامول، ممکن است سبب افزایش شدید فشار خون شود.
 
کودکان و زنان باردار یا شیرده
  • مصرف سالبوتامول در کودکان بی خطر است، اما این کار باید تحت نظر پزشک صورت گیرد. • گزارشی مبنی بر خطر مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد. هرچند، در صورت بارداری، قصد حامله شدن و یا شیردهی به طفل خود حتما با پزشک مشورت کنید.
 
اطلاعات جانبی
  • در صورت استفاده از انواع دیگر داروهای استنشاقی همراه با سالبوتامول، توصیه می شود سالبوتامول را حداقل 5 دقیقه قبل از آنها استفاده نمایید. • در مدت درمان با سالبوتامول بطور مرتب با پزشک خود در تماس باشید، چرا که لازم است پزشک روند بیماری و پیشرفت شما را تحت نظر داشته باشد. • سیگار نکشید! سیگار کشیدن نه تنها باعث آسیب ریه شما می شود، بلکه اثرات مفید سالبوتامول را نیز کاهش می دهد. • در صورتی که احساس کردید سالبوتامول همچون گذشته علایم شما را تسکین نمی دهد و یا لازم است دوز بیشتری از دارو را برای کاهش علایم استفاده کنید، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید. • اگر مبتلا به دیابت هستید، قند خون خود را بطور منظم کنترل کنید. سالبوتامول می تواند سطوح قند خون را تحت تاثیر قرار دهد. • از تماس اشکال استنشاقی دارو با چشم ها پرهیز نمایید.


                                                            

کسی که تا آخر عمر بخواد این جور سیگار و هزار کوفتو زهر مار دیگه بکشه باید تا آخر عمر هم اسپری نفس تنگی استفاده کنه و عذاب بکشه که ما برای هیچ یک از مخلوقات خدا این آرزو رو نداریم اینشالله همه تن درست و سالم باشند
[ دوشنبه 1388/11/19 ] [ 2:58 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

افدرین‌



EPHEDRINE- افدرین‌EPHEDRINE- افدرین‌ 

(نام تجاری: Efedvon)


 گروه دارویی: سمپاتومیمیتیک

گروه درمانی:
ضد آسم

شکل دارویی:
قرص
 
Injection: 50 mg/ml
 
موارد مصرف(1):
باز کردن مجاری هوایی , درمان احتقان بینی , درمان علامتی آسم

میزان مصرف(1):
یک قرص 3 تا 4 بار در روز

موارد مانع:
حساسیت شدید دارویی , پورفیری , آریتمی قلبی, آب سیاه چشم , درد های حاد قلبی


کانیزم اثر:
افدرین‌ یک‌ مقلد سمپاتیک‌است‌ که‌ به‌طور مستقیم‌ و غیرمستقیم‌برگیرنده‌های‌ آلفا و بتا آدرنرژیک‌ اثرمی‌کند. این‌ دارو باتحریک‌ گیرنده‌های‌ بتادو آدرنرژیک‌، عضلات‌ صاف‌ نایژه‌ را شل‌می‌کند و با برطرف‌ نمودن‌ اسپاسم‌خفیف‌نایژه‌، ظرفیت‌ حیاتی‌ را افزایش‌می‌دهد و عمل‌ تهویه‌ را بهبود می‌بخشد.

فارماکونتیک: متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌و پس‌ از تزریق‌ عضلانی‌ یا زیرجلدی‌به‌سرعت‌ جذب‌ می‌شود. دفع‌ دارو کلیوی‌است‌. اثر دارو 20ـ10 دقیقه‌ پس‌ از تزریق‌داخل‌ عضلانی‌ شروع‌ و 60ـ30 دقیقه‌ پس‌از تجویز 50 ـ 25 میلی‌گرم‌ باقی‌ می‌ماند.

مواردمصرف(2):
افدرین‌ برای‌ درمان‌ علامتی‌آسم‌ نایژه‌ای‌ و انسداد برگشت‌پذیرراههای‌ تنفسی‌، رفع‌ احتقان‌ بینی‌ یا محرک‌سیستم‌ عصبی‌ مرکزی‌ مصرف‌ می‌شود.
مقدارمصرف(2):بزرگسالان‌: مقدار 25ـ 12/5 میلی‌گرم‌ ازدارو به‌صورت‌ داخل‌ عضلانی‌، داخل‌وریدی‌ یا زیرجلدی‌ تزریق‌ می‌شود ومقادیر بعدی‌ برحسب‌ پاسخ‌ بیمار تنظیم‌می‌شود. حداکثر مقدار مصرف‌ دارو 150میلی‌گرم‌ در هر 24 ساعت‌ می‌باشد.
کودکان‌: mg/kg 3 یا mg/m2 100 سطح‌ بدن‌به‌صورت‌ داخل‌ وریدی‌ یا زیرجلدی‌ درروز، در 6ـ4 مقدار منقسم‌ تجویز می‌شود.
کاربرد در دندان پزشکی:
 
هشدار:  1 ـ در صورت‌ وجود بیماریهای‌قلبی‌ ـ عروقی‌ شامل‌ آنژین‌ صدری‌، آریتمی‌قلبی‌، نارسایی‌ عروق‌ کرونر، پرکاری‌تیروئید، دیابت‌، بیماری‌ ایسکمی‌ قلبی‌،افزایش‌ فشارخون‌، نقص‌ عملکرد کلیوی‌باید بااحتیاط مصرف‌ شود.
2 ـ این‌ دارو در مقایسه‌ با به‌ محرکهای‌گیرنده‌ بتادوآدرنرژیک‌ عوارض‌ جانبی‌بیشتری‌ دارد و به‌دلیل‌ بروز آریتمی‌ وسایر عوارض‌ جانبی‌، کمتر مناسب‌ است‌.از این‌ رو، حتی‌الامکان‌ باید از مصرف‌ این‌دارو خودداری‌ گردد.
3 ـ در صورت‌ وجود هیپرتروفی‌پروستات‌ مصرف‌ دارو ممکن‌ است‌ باعث‌احتباس‌ حاد ادرار شود.
4 ـ تداخل‌ دارو با مهارکننده‌های‌ منوآمین‌اکسید از نظر بالینی‌ اهمیت‌ فراوان‌ دارد.
 
 

موارداحتیاط:

تداخلات داروئی:
مصرف‌ همزمان‌کلروفرم‌، یا هالوتان‌ با افدرین‌ ممکن‌ است‌خطر آریتمی‌ شدید بطنی‌ را به‌ویژه‌ دربیماران‌ دارای‌ سابقه‌ بیماری‌ قلبی‌ افزایش‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو بامسددهای‌ بتاممکن‌ است‌ بااثرگشادکنندگی‌ برونش‌ افدرین‌ مقابله‌ نماید.مصرف‌ همزمان‌ افدرین‌ با مسددهای‌ بتاممکن‌ است‌ باخطر افزایش‌ فشارخون‌ وبرادیکاری‌ شدید بااحتمال‌ ایست‌ قلب‌همراه‌ باشد. مصرف‌ همزمان‌ افدرین‌ بامهار کننده‌های‌ منوآمینواکسیداز ممکن‌است‌ اثرات‌ تحریک‌ قلبی‌ ـ عروقی‌ افدرین‌ رادر نتیجه‌ آزادشدن‌ کاتکولامین‌ها طولانی‌ وتشدید نماید. مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو باگلیکوزیدهای‌ دیژیتال‌ ممکن‌ است‌ خطرآریتمی‌ قلبی‌ را افزایش‌ دهد.

 
عوارض جانبی:  تاکی‌ کاردی‌، اضطراب‌،آریتمی‌، زبان‌ خشک‌ شده‌، بیقراری‌ وبی‌خوابی‌ از عوارض‌ شایع‌ افدرین‌می‌باشند.

نکات قابل توصیه:
1 ـ برای‌ به‌حداقل‌رسانیدن‌ احتمال‌ بی‌خوابی‌، دارو چندین‌ساعت‌ قبل‌ از خواب‌ مصرف‌ شود.
2 ـ در صورت‌ سابقه‌ حساسیت‌ نسبت‌به‌مقلدهای‌ سمپاتیک‌ یا وجود بیماریهای‌قلبی‌ ـ عروقی‌ این‌ دارو بااحتیاط مصرف‌شود.
3 ـ مصرف‌ همزمان‌ دارو با مسدددهای‌بتاآدرنرژیک‌، کدئین‌، گلیکوزیدهای‌دیژیتال‌، مهارکننده‌های‌ منوآمینواکسیدازو داروهای‌ ضدافسردگی‌ سه‌ حلقه‌ای‌ بایدبا احتیاط صورت‌ پذیرد.
عوارض جانبی: تهوع , استفراغ , بی اشتهایی , بی خوابی , تپش قلب , بی نظمی قلبی

توجهات:
مهمترین نشانه مسمومیت با افدرین روز علائم تشنج است.

آموزش:
مایعات کافی نوشیده شود.از مصرف خودسرانه میزان بالای دارو خودداری کنید.
 
[ دوشنبه 1388/11/12 ] [ 2:51 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

ایبوپروفن

قرص‌های‌ 200 میلی‌ گرم‌ ایبوپروفن‌ یک‌ داروی‌ مسکن‌ است‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ است‌. اما قرص‌های‌ 400 میلی‌ گرم‌ توسط‌ پزشک‌ تجویز می‌شود. این‌ دارو یک‌ داروی‌ ضد درد غیر مخدر برای‌ دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌، نظیر سردرد، دردهای‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌، و حملات‌ نقرس‌ است‌. به‌ علت‌ خواص‌ التهابی‌ این‌ دارو در درمان‌ بیمارهای‌ روماتیسمی‌ مثل‌ آرتریت‌ روماتوئید ، و دیگر مشکلات‌ التهابی‌ غیر روماتیسمی‌ مثل‌ آسیب‌های‌ حین‌ ورزش‌ (پیچ‌ خوردگی‌ها و رگ‌ به‌ رگ‌ شدن‌ها)، بورسیت‌ها، تاندونیت‌ها (التهاب‌ تاندون‌)، و   استئوآرتریت(آرتروز) بسیار مفید است‌. ایبوپروفن‌ همچنین‌ تب‌ را نیز کاهش‌ می‌دهد. ایبوپروفن‌ از داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌ است‌.


چگونگی‌ مصرف‌


سوسپانسیون‌ ایبوپروفن‌ را با غذا یا داروهای‌ ضداسید معده‌ باید مصرف‌ کرد، پیش‌ از مصرف‌ دارو شیشه‌ آن‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید، قرص‌ ایبوپروفن‌ را باید با غذا و همراه‌ یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ خورد. پس‌ از خوردن‌ قرص‌های‌ ایبوپروفن‌ برای‌ جلوگیری‌ از آسیب‌ و تحریک‌ وی‌ 30-15 دقیقه‌ از خوابیدن‌ یا دراز کشیدن‌ اجتناب‌ کنید. اگر روزی‌ یک‌ یا دوبار ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید. و یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، اگر حداکثر تا 2 ساعت‌ آن‌ را به‌ یاد آورید بلافاصله‌ مصرفش‌ کنید، در غیر این‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌تان‌ برگردید. اگر روزانه‌ بیش‌ از دو نوبت‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید، به‌ مجردیکه‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را به‌ یاد آورید مصرفش‌ کنید. اما اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را مصرف‌ نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر مصرف‌ ایبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: خستگی‌ یا خواب‌ آلودگی‌ شدید ، درد یا سوزش‌ معده‌ ، تهوع‌ یا استفراغ‌ ، مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌ ، علایم‌ شدید آنفلوآنزا (لرز، تب ‌، دردهای‌ عضلانی‌، به‌ ویژه‌ اگر درست‌ هنگام‌ یا پیش‌ از بروز بثورات‌ جلدی‌ رخ‌ دهند ، افزایش‌ وزن‌ ، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرطبیعی‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، زخم‌های‌ دهانی‌ ، یا تب‌ یا گلو دردی‌ که‌ پیش‌ از شروع‌ درمان‌ وجود نداشته‌ و با مشکلی‌ که‌ در حال‌ حاضر به‌ خاطرش‌ تحت‌ درمان‌ هستید ارتباطی‌ نداشته‌ باشد. بیماران‌ مسن‌ بیشتر از سایرین‌ در معرض‌ خطر مشکلات‌ گوارشی‌ و خونریزی‌ دهنده‌ هستند. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر به‌ ایبوپروفن‌ آنافیلاکسی‌ است‌، که‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوری‌ پزشکی‌ نیاز دارد. آنافیلاکسی‌ سریع‌ پیشرفت‌ می‌کند. خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌ مصرف‌ ایبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ ایبوپروفن‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ آسپرین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌.
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ ویژه‌ دیگر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیر استروئیدی‌ (مثل‌ ناپروکسن‌ )، آسپرین‌، ضدانعقادها (رقیق‌ کننده‌های‌ خون‌، نظیر وارفارین‌آنتی‌بیوتیک‌ها ( سفالسپورین‌ها)، داروهای‌ ضد سرطان‌ (یک‌ داروی‌ مدر)، و والپروئیک‌ اسید یا دیوالپروئکس ‌.
  • مصرف‌ سه‌ قوطی‌ یا بیشتر مشروبات‌ الکلی‌ در روز.
  • ابتلا به‌ سابقه‌ پولیپ‌های‌ بینی‌ مرتبط‌ با آسپرین‌ ، زخم‌ یا التهاب‌ در دستگاه‌ گوارش‌ ، پرفشاری‌ خون‌، هموفیلی‌ یا دیگر مشکلات‌ خونریزی‌ دهنده‌ ، نارسایی‌ مغز استخوان‌ ،زخم‌های‌ دهانی‌ ، یا بیماری‌های‌ کبدی‌ یا کلیوی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • برچسب‌ روی‌ دارو را مطالعه‌ کرده‌ از دستوراتش‌ پیروی‌ کنید.
  • برچسب‌ سایر داروهای‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ را بخوانید تا مطمئن‌ شوید حاوی‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌ (مثل‌ آسپرین‌ یا ناپروکسن‌) یا داروهایی‌ که‌ با ایبوپروفن‌ تداخل‌ ایجاد می‌کنند نباشد.
  • اگر ایبوپروفن‌ را برای‌ درد یا تب‌ می‌خورید و درد ظرف‌ 14 روز و تب‌ ظرف‌ 3 روز بهتر نشده‌ یا حتی‌ بدتر شده‌ است‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • ایبوپروفن‌ را به‌ اندازه‌ تجویز شده‌ مصرف‌ کنید.
  • به‌ طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید (اگر برای‌ مدتی‌ طولانی‌ قرار است‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ کنید).
  • پیش‌ از انجام‌ هرگونه‌ عمل‌ جراحی‌ یا کارهای‌ دندانپزشکی‌، دیگر پزشکان‌ را از اینکه‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید.
  • ایبوپروفن‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ ایبوپروفن‌ فاسد می‌شود)
  • ایبوپروفن‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.

نبایدها


  • نباید بیش‌ از مقدار مشخص‌ شده‌ بر روی‌ جعبه‌ دارو مصرف‌ کنید. مگر طبق‌ دستور پزشک‌. این‌ دارو می‌تواند موجب‌ کبودی‌ و خونریزی‌ بیش‌ از حد شود.
  • نباید مشروبات‌ الکلی‌ بنوشید. زیرا احتمال‌ آسیب‌ به‌ معده‌ بیشتر خواهد شد.
  • نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ یا در فعالیت‌های‌ خطرناک‌ شرکت‌ کنید. این‌ دارو در برخی‌ از افراد موجب‌ گیجی‌، سرگیجه‌، یا خواب‌ آلودگی‌ می‌شود.
[ شنبه 1388/11/03 ] [ 1:39 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
ديمن هيدرانات

DIMENHYDRINATE     ديمن هيدرينات

موارد مصرف‌: ديمن‌ هيدرينات‌ در درمان‌سرگيجه‌، تهوع‌، بيماري‌ مسافرت‌ وهمچنين‌ سرگيجه‌ ناشي‌ از بيماريهاي‌ كه‌ برروي‌ بخش‌ دهليزي‌ گوش‌ اثر مي‌گذارند(مانند التهاب‌ لابيرنت‌) به‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: ديمن‌ هيدرينات‌ يك‌ داروي‌آنتي‌ هيستامين‌ است‌ و احتمالا با اثر ضدموسكاريني‌ مركزي‌ باعث‌ كاهش‌ فعاليت‌لابيرنت‌ و مركز CTZ در بصل‌النخاع‌مي‌شود و باعث‌ مهار سرگيجه‌ و تهوع‌است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از راه‌خوراكي‌ جذب‌ مي‌گردد متابوليسم‌ آن‌كبدي‌ است‌ و از كليه‌ طي‌ 24 ساعت‌به‌صورت‌ متابوليت‌ دفع‌ مي‌گردد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌،تسكين‌، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشار خون‌در بيماران‌ سالخورده‌ وجود دارد.

2 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ وجود داردو در صورت‌ مصرف‌ مداوم‌ ممكن‌ است‌باعث‌ بروز بيماريهاي‌ دهان‌ و دندان‌

گردد.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، غليظ شدن‌ترشحات‌ نايژه‌، تاري‌ ديد، دفع‌ مشكل‌ يادردناك‌ ادرار، هيجان‌ و عصبانيت‌ ازعوارض‌ اين‌ دارو هستند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو اثرات‌ ضدموسكاريني‌ آمانتادين‌، آتروپين‌ و تركيبات‌مشابه‌، هالوپيريدول‌، فنوتيازين‌ها وپروكائين‌ آميد را تشديد مي‌كند. مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌مي‌تواند علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ ازاين‌ داروها را بپوشاند. اين‌ دارو اثرات‌داروهاي‌ مضعف‌ CNS را تشديد مي‌كند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌، همراه‌ غذا، آب‌ يا شيرمصرف‌ شود.

2 ـ داروهاي‌ ضد هيستامين‌ ممكن‌ است‌علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ از مصرف‌مقادير زياد ساليسيلات‌ها را بپوشانند.

3 ـ احتمال‌ بروز خواب‌آلودگي‌ وجود دارد.بنابراين‌ از كار با آلاتي‌ كه‌ نيازمندهوشياري‌ است‌ مانند رانندگي‌ خودداري‌شود.

4 ـ ديمن‌ هيدرنات‌ به‌ عنوان‌ ضد سرگيجه‌حداقل‌ نيم‌ ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌ بايدمصرف‌ گردد.

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌ عنوان‌ ضد استفراغ‌ و ضدسرگيجه‌ مقدار 100 ـ 50 ميلي‌گرم‌ هر چهارساعت‌ برحسب‌ نياز مصرف‌ مي‌شود.حداكثر مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ تا400mg/day است‌.

كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 1 ساله‌

25mg/day ـ 12/5 و در كودكان‌ 12 ـ 7ساله‌، 50mg/day ـ 25 مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:


Tablet: 50mg

*******************************************************************

سیناریزین

(نام تجاری: Stugeron)

گروه دارویی: پیپیرازین
گروه درمانی: ضد حساسیت , آرام بخش
شکل دارویی: قرص 25 و 75 میلی گرمی
مصرف در دوران حاملگی: گروه C

موارد مصرف: درمان علامتی سرگیجه و اختلالات عروقی محیطی
میزان مصرف: یک قرص 3 بار در روز
موارد مانع: مثل سایر آنتی هیستامین ها , ضمنا در بورفیری حاد هم ممنوع است.

عوارض جانبی: خواب آلودگی , افزایش اشتها و ...
توجهات: مصرف دارو به همراه غذا مفید تر است.اثر ضد تهوع آن نیز مطلوب است به ویژه در بیماری مسافرت.در صورت وجود فشار خون بیمار , علائم چاقی پس از مصرف اندازه گیری شود.
آموزش: از رانندگی اجتناب شود.
شرایط نگهداری: در دمای اتاق نگهداری شود.

نکته: ---
توضیحات:

این بخش تنها به منظور استفاده به عنوان یک منبع تهیه شده است. برای تجویز یک دارو به نزد پزشک مراجعه کنید.

راهنما:

تعریف گروه های دارویی در تاثرات دوران حاملگی:
- گروه A: مجاز به استفاده
- گروه B: مجاز به استفاده
- گروه C: احتیاط فراوان و فقط در صورت لزوم
- گروه D: غیر مجاز مگر در شرایط ویژه به صورت حداقل
- گروه X: کاملا غیر مجاز


[ چهارشنبه 1388/10/23 ] [ 3:49 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

دیفن‌هیدارمین‌ از داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ است‌ که‌ به‌عنوان‌ آنتی‌هیستامین‌ هم‌ مورد تجویز قرار می‌گیرد. این‌ دارو یک‌ آنتی‌هیستامین‌ است‌ که‌ برای‌ درمان‌ یا پیشگیری‌ مواردی‌ نظیر علایم‌ ناشی‌ از حساسیت‌ها (آبریزش‌ بینی‌، سرفه‌، خارش‌ و قرمزی‌ چشم‌، خارش‌ بدن‌)، سرماخوردگی‌ها ( عطسه‌، آبریزش‌ بینی‌، سرفه‌)، پارکینسونیسم‌ (لرزش‌، حرکات‌ غیرارادی‌)، بیماری‌ حرکت‌، سرگیجه ‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، و بی‌خوابی‌ تجویز می‌شود. دیفن‌هیدرامین‌ همچنین‌ یکی‌ از ترکیبات‌ داروهای‌ گوناگونی‌ است‌ که‌ برای‌ تسکین‌ سرفه‌ و سرماخوردگی‌ در هنگام‌ مصرف‌ می‌شوند. نام‌ تجاری‌ دیفن‌هیدارمین‌ بنادریل‌ است‌.

چگونگی‌ مصرف‌


دیفن‌هیدارمین‌ را می‌توان‌ با غذا، آب‌ یا شیر مصرف‌ کرد تا معده‌ را ناراحت‌ نکند. اگر برای‌ پیشگیری‌ از بیماری‌ حرکت‌ این‌ دارو را مصرف‌ می‌کنید، دارو را حداقل‌ 30 دقیقه‌ (ترجیحاً 2-1 ساعت‌) پیش‌ از شروع‌ سفر مصرف‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. از دو برابر کردن‌ مقدار دارو بپرهیزید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گلودرد و تبی‌ که‌ با بیماری‌ای‌ که‌ به‌خاطرش‌ دیفن‌هیدارمین‌ مصرف‌ می‌کنید بی‌ارتباط‌ باشد، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرطبیعی‌، خستگی‌ یا ضعف‌ شدید، خشکی‌ شدید دهان‌، بینی‌ یا گلو، کاهش‌ مهارت‌های‌ حرکتی‌ یا مشکل‌ در حفظ‌ تعادل‌، تاری‌ دید، ادرار کردن‌ مشکل‌ یا دردناک‌، برافروختگی‌ یا قرمزی‌ صورت‌، کابوس‌، توهمات‌ (دیدن‌، شنیدن‌، یا حس‌ کردن‌ چیزی‌ که‌ وجود ندارد)، یا تشنج‌. کودکان‌ و افراد مسن‌ ممکن‌ است‌ با مصرف‌ این‌ دارو دچار سراسیمگی‌، بی‌قراری‌، و هیجان‌ شوند، در این‌ صورت‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیفن‌هیدرامین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
  • حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر (به‌ ویژه‌ آنتی‌هیستامین‌ها).
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ آرامبخش‌، خواب‌، تشنج‌، مسکن‌ها، شل‌کننده‌های‌ عضلانی‌، یا داروهای‌ دل‌پیچه‌ (داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌ ).
  • ابتلا یا سابق‌ بزرگی‌ پروستات‌، مشکل‌ در ادرار کردن‌، انسداد گردن‌ مثانه‌، گلوکوم‌ زاویه‌ بسته‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • از مصرف‌ الکل‌، داروهای‌ خواب‌، یا آرامبخش‌ها بپرهیزید، این‌ داروها اثرات‌ تخدیری‌ دیفن‌هیدارمین‌ را افزایش‌ می‌دهند.
  • انتظار خواب‌آلودگی‌ را داشته‌ باشید.
  • پیش‌ از اقدام‌ به‌ رانندگی‌ یا کار با وسایل‌ خطرناک‌ از واکنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ این‌ دارو مطمئن‌ شوید. دیفن‌هیدارمین‌ ممکن‌ است‌ روی‌ سطح‌ هوشیاری‌ شما تأثیر بگذارد.
  • برای‌ رفع‌ خشکی‌ دهان‌ آدامس‌ بجوید یا آب‌نبات‌ بمکید. اگر خشکی‌ دهان‌ بیش‌ از 2 هفته‌ ادامه‌ یافت‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
  • دیفن‌هیدارمین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ دیفن‌هیدارمین‌ فاسد می‌شود).
  • از منجمد کردن‌ شکل‌ شربت‌ این‌ دارو بپرهیزید.
  • اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

نبایدها


  • نباید دارو را پس‌ از تاریخ‌ انقضایش‌ مصرف‌ کنید.
[ جمعه 1388/10/04 ] [ 1:45 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]


سفیکسیم‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ سفالوسپورینی‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان‌ طیف‌ وسیعی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ باکتریایی‌ مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌های‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌ و عفونت‌های‌ استخوان‌ یا مفاصل‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ مؤثر می‌باشند. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ همچنین‌ ممکن‌ است‌ برای‌ پیشگیری‌ از ایجاد عفونت‌ در افرادی‌ که‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند یا در دیگران‌ که‌ به‌ هر علتی‌ مستعد عفونت‌ هستند، استفاده‌ شوند.

چگونگی‌ مصرف‌


سفیکسیم‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ مصرف‌ کرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یکسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دوبار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر این‌ با فعالیت‌های‌ کاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ ایجاد می‌کند، در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌ زمانی‌ از پزشکتان‌ کمک‌ بخواهید. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود کند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی


در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی، درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفیکسیم‌ آنافیلاکسی‌ است‌ که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجا که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، بثورات‌ جلدی ‌، کهیر ، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب ‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌ خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.

موارد احتیاط‌


در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفیکسیم‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ مشروبات‌ الکلی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌ و آسپیرین ‌)، ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌)، و پروبنسید (یک‌ داروی‌ درمان‌ نقرس ‌).
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده ‌، هموفیلی‌ ، و کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ ‌)، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.

توصیه هنگام‌ مصرف‌


  • حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ کنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌ از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
  • سفیکسیم‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ سفیکسیم‌ فاسد می‌شود). سوسپانسیون‌ سفیکسیم‌ بعد از تهیه‌ نیازی‌ به‌ نگهداری‌ در یخچال‌ ندارد.
  • پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون ‌، شیشه‌ دارو را خوب‌ تکان‌ دهید.
  • از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
  • اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

نبایدها


  • نباید سفیکسیم‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید.
  • نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید، مگر به‌ دستور پزشک‌.
[ پنجشنبه 1388/09/19 ] [ 2:0 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

چرا ویتامین E؟

الکساندار و شوهرش که ساکن شهر نیویورک هستند، هر روز ویتامین E مصرف می کنند. گزارهاشیی را که الکساندرا در مورد ویتامین E خوانده است، همگی نشان از این دارند که این ویتامین ممکن است شخص را در برابر بیماریها حفظ کند. به عنوان مثال، در مطالعه‌ای که بر روی 11000 نفر از افراد 65 ساله و بالاتر توسط موسسه ملی سالخوردگی صورت گرفت، نشان داده شد، در افرادی که ویتامین E مصرف می کردند، خطر مرگ در اثر بیماری قلبی 41 درصد کمتر از افرادی است که ویتامین E مصرف نمی کردند. دیگر مطالعات حکایت از آن دارند که ویتامین E ممکن است در پیشگیری از تصلب شرائین کمک کننده باشد. این ویتامین احتمالا قادر به محدود کردن آسیبهای ناشی از استعمال سیگار، تقویت دستگاه ایمنی، تخفیفی علائم ناشی از آرترین و به تاخیر انداختن اثرهای مخرب بیماریهای استحاله‌ای اعصاب مانند آلزایمر و پارکینسون است.

اما بیشتر مردم، مقادیر کافی از این ویتامین را از راه غذا دریافت نمی دارد. اساسا مشخص شده است که مقادیر مورد نیاز از این ویتامین که می تواند نقش حفاظتی برای انسان در برابر بیماریها داشته باشد، بسیار بیشتر از مقداری است که مردم از راه مواد غذای دریافت می‌دارند. در هر صورت، حتی اگر نیمی از یافته‌های مربوط به آثار مفید ویتامین E در ادامه تحقیقات ثابت شود، می توان حقیقتا این ویتامین را معجزه سلامتی نامید. در اینجا برخی از جنبه‌های مفید این ویتامین برای سلامت انسان اشاره می‌شود.

ویتامین E و تقویت دستگاه ایمنی

بنابر عقیده بلامبرگ، محقق تغذیه انسانی در دانشگاه تافتس آمریکا افراد می توانند با مصرف این ویتامین از خطر بیماریهای عفونی همچون سرماخوردگی، آنفلوآنزا و سل درامان بمانند. محققان این دانشگاه در مطالعه ای 4 ماهه به بررسی اثر ویتامین E روی دتگاه ایمنی سالخوردگان سالم پرداختند و مشاهده کردند که این ویتامین ممکن است باعث تقویت دستگاه ایمنی این افراد شود. به طور طبیعی کفایت عمل خود را از دست می دهند و بخوبی قادر به حفظ بدن در برابر بیماریها نیستند. این محققان اعلام داشتند که دریافت روزانه 200 واحد بین المللی از این ویتامین به عنوان مقدار مطلوب برای تقویت دستگاه ایمنی محوب می شود و بیشتر از این مقدار شاید مفیدتر نباشد.

ویتامین E و کاهش خطر بیماریهای قلبی

دکتر جیالال از دانشگاه تگزاس در مطالعات خود بر روی ویتامین E، مشاهده کرد که این ویتامین دارای اثر حفاظتی در برابر بیماریهای قلبی است. او ملاحظه کرد که ویتامین E باعث کاشه اکسیداسیون LDL می شود (LDL لیپوپروتئین کم- چگالی یا همان "کلسترول بد است که به تشکیل پلاکهای داخل سرخرگهای کرونر کمک میکند). بعلاوه او مشاده کرد این ویتامین باعث اختلال در عملکرد سلولهای تولید کننده پلاک در این سرخرگها می شود. این محقق می گوید، به نظر می رسد ویتامین E می تواند در افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماریهای قلبی هستند. در جهت کاهش احتمال وقوع حملات قلبی عمل کند. انجمن قلب آمریکا با این نظریه موافق است و اعلام داشته است که مصرف مکمل ویتامین E یا دیافت این ویتامین از راه غذا ممکن است در پیشگیری از بیماریهای قلبی کمک کننده باشد.

ویتامین E و سرطان

در این مورد گزارشهای متنقضی وجود دارد در بعضی از مطالعات مشاهده ده که ویتامین E هیچ تغییری در میزام وقوع سرطان ایجاد نمی کند، ولی در بعضی دیگر مشخص شده است که میزان وقوع سرطان در افراد دریافت دارنده ویتامین E پایینتر بوده است. در مطالعه ا که توسط موسسه ملی سرطان، بر روی بیش از 29 هزار نفر در چین انجام شده ات، مشاهده شد که در افرادی که مخلوطی از ویتامین E بتاکاروتن و سلینون مصرف می کردند، کاهش معنی داری و در میزان وقوع سرطان و مرگ و مر حاصله از آن ایجاد می شود. در مطالعه ای دیگر که بر روی 27 هزار نفر از مردان سیگاری 50 تا 69 ساله در فنلاند انجام شد، نشان داده شده که دریافت روزانه 50 واحد ویتامین E باعث کاهش میزان وقوع سرطان پروستات ومرگ و میر ناشی از آن به ترتیب تا 32 و 41 شده است.

ویتامین E و بیماری آلزایمر و پارکینسون

دکتر کاتمن محقق دانشگاه کالیفرنیا در زیر میکروسکوپ مشاهده کرد، وقتی بر روی سلولهای عصبی، بتاآمیلوئید (یعنی ترکیبی که در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر تجمع می یابد) اضافه می کند، سلولها یکپارچگی خود را از دست می دهند و می میرند، اما وقتی ویتامین E به این سلولها افزوده شود. این روند مرگ سلولی اتفاق نمی افتد و سلولها سالم می مانند. در مطالعه ای که در مورد اثر ویتامین E رویگرفته کردن روند بیماری پارکینسون صورت گرفته مشخص شده که ویتامین E قادر به تاخیر انداختن روند تخریبی در این بیماری است.

دیگر مزایا

در مطالعه ای که اخیرا صورت گرفته نشان داده شده است که مصرف ترکیبی از مکملهای ویتامین C,E باعث افزایش مقاومت در برابر آفتاب سوختگی می شود. همچنین دکترادلبرگ توصیه می کند که بیماران مبتلا به تورم لثه، یک کپسول حاوی ویتامین E را باز کنند، و محتویات آن را روی لثه هایشان بمالند.

متخصصین می گویند، در صورتی که شخص در سلامت کامل باشد، به طور مرتب ورزش کند، با کمترین استرس زندگی کند و غذایی متعادل هم دریافت دارد، باز هم می تواند از مصرف مکملهای ویتامین E سود ببرد. سوالی که در اینجا مطرجح است، این است که چه مقدار ویتامین E باید مصرف شود؟ مطالعات نشان می دهد در افرادی که بین 100 تا 400 واحد ویتامین E دریافت می دارند، خطر وقوع بعضی از بیماریها کاهش می یابد. اما مصرف مقادیر بسیار زیاد از ویتامین E ممکن است خطرهای را به همراه داشته باشد. در صورتی که شخص آسپیرین یا داروهای دیگری استفاده می کند، باید در مورد مصرف همزمان ویتامین E مانند آسپیرین باعث رقیقتر شدن خون می شود، بنابراین تنظیم مقدار مصرفی در این بین حایز اهمیت است. همچنین ویتامین E را نباید قبل از جراحی یا به طور همزمان با دارهای ضد انعقادی مصرف کرد.

همچنین توصیه می شود، در صورتی که خص دچار پرکار تیرویئد یا بیماری روماتیسمی قلب است، باید مصرف آن با احتیاط صورت گیرد.
[ پنجشنبه 1388/09/05 ] [ 4:41 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

بیماری و دارو

کشف داروهای جدید و مراحلی که از کشف تا عرضه آنها به بازار دارویی طی می‌شود، موضوع جالبی است. امروزه آگاهی دقیق از ساز و کار بیماریها برای دستیابی به داروهای جدید امری ضروری محسوب می‌شود. در واقع می‌توان گفت که هر بیماری حاصل به هم خوردن نظم طبیعی یکی از چرخه‌های فعالیت بدن است، بنابراین با دانستن اینکه کدام چرخه بدن از نظم طبیعی خود خارج شده است، می‌توان دارویی را به کار برد که دوباره آن را به حالت اولیه باز گرداند.

منشاء داروها

بطور کلی داروها از نظر منشاء به سه گروه طبیعی، نیمه صناعی و صناعی تقسیم می‌شوند.

داروهای طبیعی

داروهای طبیعی داروهایی هستند که از منابع طبیعی به دست می‌آیند. اینگونه فرآورده‌ها یا به صورت خام مصرف می‌شوند، مثل عصاره گیاه آلوئه برای درمان بیماریهای پوستی یا جگر برای درمان بیماریهای شب کوری و یا شامل مواد شیمیایی خاصی هستند که از فرآورده خام طبیعی استخراج و سپس به عنوان دارو مصرف می‌شوند، مثل مورفین که از تریاک استخراج می‌شود و انسولین که از لوزالمعده گاو یا خوک به دست می‌آید. در مورد این گروه از داروها، برای کشف داروی جدید به سراغ طب سنتی کشورهای مختلف می‌روند. در طب سنتی، خواص گیاهان و فرآورده‌های مختلف جانوری شرح داده شده است. دانشمندان با روشهای علمی به بررسی آزمایشگاهی خواص ذکر شده در مواد خام می‌پردازند. این بررسیها ممکن است در شرایط خارج از بدن موجودات زنده (مثل بررسی اثرات ضد میکروبی در محیط های کشت) یا در شرایط داخل بدن (شامل بررسی اثر پس از کاربرد در جانوران آزمایشگاهی) انجام شوند. در صورتی که فرآورده خام، موثر تشخیص داده شود، به روشهای گوناگون ترکیبات مختلف موجود در آن را تفکیک و تخلیص می‌کنند و سپس می‌کوشند تا ساختار شیمیایی این ترکیبات خالص شده را (که به دست آوردن مقادیر ناچیزی از آنها اغلب مستلزم ساعتها کار طاقت فرساست) شناسایی کنند.

برای این کار از روشهای مختلف دستگاهی نظیر تهیه طیفهای تشدید مغناطیسی هسته (NMR)، طیف جرمی (MS)، طیف فرابنفش (UV) و فراسرخ (IR)، اثر بر نور قطبیده (چرخش نوری)، کروماتوگرافی با عملکرد بالا (HPLC) و ... استفاده می‌شود. به این ترتیب با تلفیق مجموعه این مدارک که هر یک گوشه‌ای از اطلاعات ضروری را برای تعیین ساختار شیمیایی ماده فراهم می‌آورند و مقایسه آنها با ساختارهای شناخته شده، ساختار شیمیایی مواد مورد نظر را شناسایی می‌کنند. در مرحله بعد مجدد آزمونهای بررسی اثرات دارویی بر هر یک از ترکیبات خالص انجام می‌گیرد تا ترکیب موثر شناسایی و به عنوان ماده دارویی عرضه گردد.

داروهای نیمه صناعی

داروهای نیمه صناعی با ایجاد تغییرات شیمیایی بر داروهای طبیعی به دست می‌آیند. این تغییرات با هدف افزایش قدرت دارو، کاهش عوارض جانبی، بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی و ... انجام می‌شوند. گاه داوری به دست آمده از منابع طبیعی دارای نقایصی است که با انجام تغییرات جزئی روی ساختار شیمیایی آن می‌توان نقص موجود را برطرف کرد. مثلا پنی‌سیلین حاصل از قارچ پنی‌سیلیوم در اسید معده تخریب می‌شود و نمی‌توان آن را به صورت خوراکی مصرف کرد، ولی با انجام تغییراتی کوچک در گروههای جانبی هسته پنی‌سیلین، داروهای پادزی آموکسی‌سیلین، آمپی‌سیلین و پنی‌سیلین V بدست می‌آیند که نسبت به محیط اسیدی معده مقاومند و از راه خوراکی به مصرف می‌رسند.

برای دستیابی به داروهای جدید نیمه صناعی باید تغییراتی حساب شده و قاعده‌مند روی ساختار شیمیایی ماده طبیعی ایجاد کرد و سپس نتیجه این تغییرات را روی اثر دارو بررسی نمود. اینگونه مطالعات منجر به کشف "رابطه ساختمان و اثر" در یک ماده دارویی می‌شود. دارویی که از طبیعت به دست می‌آید، در بدن اثرات مختلفی دارد. برای مثال مورفین نمونه جالبی از این مطلب است. این دارو دارای اثرات ضد درد، تسکین دهنده سرفه، ایجاد یبوست، اعتیادآوری و ... می‌باشد. محققان می‌کوشند تا با دستکاری در ساختار مورفین داروهایی تهیه کنند که هر یک از اثرات فوق را به تنهایی و بدون دارا بودن خاصیت اعتیاد آوری دارا باشند. در راستای این کوششها داروهای بوپرنورفین با اثر ضد درد عالی و اعتیادآوری اندک، دکسترومتورفان با اثر ضد سرفه و بدون اثر ضد درد و اعتیاد آوری و دیفنوکسیلات با اثر ضد اسهال، بدون اثر ضد سرفه و اعتیاد آوری خیلی جزئی ساخته شده‌اند.

داروهای صناعی

با پیشرفت علم شیمی، به ویژه دانش شیمی آلی وپیدایش روشهای گوناگون سنتز مواد، هم اکنون میلیونها ترکیب شیمیایی ساخته شده وجود دارند و بدون اغراق همه روزه دهها ترکیب جدید دیگر نیز ساخته می‌شوند. از میان این ترکیبات بطور تصادفی یا آگاهانه، موادی که دارای اثرات درمانی هستند، انتخاب می‌شوند. این گونه داروها را که به طریقه شیمیایی سنترشده‌اند، داروهای صناعی می‌نامند. برای مثال دانشمندی به نام دوما که به مطالعه روی رنگها مشغول بود، متوجه شد که گروهی از موشهای آزمایشگاهی که به طور اتفاقی نوعی رنگ قرمز به نام پرونتوسیل را خورده بودند، در برابر عفونت مقاومت یافته‌اند. با بررسی بیشتر خاصیت ضد باکتریایی رنگ فوق مشخص گردید و بر اساس آن گروهی از داروهای ضد باکتری به نام سولفونامیدها ساخته و عرضه شدند که از آن میان می‌توان به پادزیهای معروفی چون کوتریموکسازول و سولفاستامید اشاره کرد.

در گروه داروهای صناعی می‌توان برای درمان یک بیماری، اثر تمامی مواد شیمیایی شناخته شده را روی آن بررسی کرد. ولی با توجه به تعداد بیماریها و کثرت فراوان مواد شیمیایی این کار عملا غیر ممکن است. بنابراین با توجه به اینکه اثر یک ماده ناشی از ساختار شیمیایی آن است (رابطه ساختمان و اثر)، محققان حدس می‌زنند که ممکن است گروههای خاصی از مواد شیمیایی روی یک بیماری خاص موثر باشد. لازم به ذکر است که این حدس با توجه دقیق به ساز و کار بیماری و ساختار شیمیایی مواد و غالبا با استفاده رایانه انجام می‌گیرد. به این ترتیب اثر مواد مورد نظر را در آزمایشگاه روی آن بیماری آزمایش می‌کنند. ممکن است این بررسیها به کشف ماده ای موثر بیانجامند و یا اصلا بی‌نتیجه باشند. برای مثال داروی AZT که تا حدودی بر ویروس مولد بیماری ایدز موثر بوده است، به این شیوه یافت شد. AZT ماده‌ای بود که سالها قبل ساخته شده و کنار گذاشته شده بود تا اینکه در شمار ترکیبات مورد آزمایش روی ویروس ایدز انتخاب گردید و موثر بودن آن اثبات شد.

روش الگوبرداری از ساختمان بدن

راه دیگر کشف داروهای جدید، الگوبرداری از ساختمان بدن است. برای مثال هیستامین یکی از موادی است که بطور طبیعی در بدن ساخته می‌شود و در اندامهای مختلف کارهای مختلفی انجام می‌دهد. این ماده درپوست باعث خارش می‌شود، رگهای بینی و چشم را گشاد می‌کند، منجر به احتقان و عوارض ناشی از آن مثل آبریزش از بینی و سرخی چشم می‌گردد. در معده روی سلولهای کناری معده اثر کرده و تحریک ترشح اسید را باعث می‌شود. هیستامین در هر یک از این اندامها گیرنده مخصوص به خود را دارد که از این میان گیرنده‌های موجود در رگها و پوست (گیرنده‌های H1) با هم مشابهند و با گیرنده‌های موجود در جدار معده (گیرنده‌های H2) متفاوت می‌باشند. دانشمندان با در نظر گرفتن ساختار مولکولی هیستامین دو گونه از داروهای آنتی‌هیستامینی را طراحی کرده‌اند.

اینگونه داروها با اشغال گیرنده‌های هیستامینی به طور اختصاصی باعث مهار آنها و جلوگیری از تحریک می‌شوند. گروه اول داروهای آنتی‌هیستامینی هستند که در مواردی نظیر سرماخوردگی همراه با آبریزش بینی و یا خارش بکار می‌روند و اثری روی معده ندارند، از جمله داروهایی نظیر کلرافنیرامین، پرومتازین، هیدروکسی‌زین، پیریلامین و غیره. گروه دوم آنتی‌هیستامینهایی هستند که گیرنده‌های هیستامینی معده را مهار می‌کنند و به دنبال آن باعث مهار ترشح اسید می‌شوند. این گروه در درمان زخمهای معده و اثنی‌عشر مورد استفاده قرار می‌گیرند مثل سایمتیدین، رانیتیدین، فاموتیدین و غیره. کشف اثرات درمانی یک ترکیب شیمیایی، تازه آغاز راهی ست که ممکن است سالیان سال به طول بیانجامد.

مراحل بررسی ایمنی دارو

نکته در اینجاست که یک ماده دارویی همانطور که اثرات درمانی از خود نشان می‌دهد، ممکن است دارای اثرات مخرب و سمی دیگری نیز باشد. برای اطمینان از ایمنی کاربرد دارو در انسان ترکیبات شناسایی شده، باید از 4 مرحله آزمون و بررسی، با موفقیت بگذرند:

مرحله اول

آزمون بی‌خطر بودن و سمیت دارو قبل از کاربرد بالینی آن است. در این مرحله که 2 تا 3 سال به طول می‌انجامد اثرات دارو روی جانوران مختلف و جنینی جانوران باردار بررسی می‌شود. امروزه سعی می‌شود از شیوه‌های کشت بافتی و نمونه‌سازی رایانه‌ای برای کاهش کاربرد جانوران آزمایشگاهی در این مرحله استفاده شود، .ولی ارزش پیش‌بینی کننده این روشها هنوز بسیار محدود است. آزمون سمیت پیش بالینی به ازای هر داروی موفق عرضه شده به بازار به طور متوسط حدود 41 میلیون دلار خرج بر می‌دارد و ممکن است تحلیل اطلاعات به دست آمده تا 5 سال زمان ببرد. اگر ماده دارویی در حیوانات و جنین آنها اثر سوئی نشان ندهد، وارد مرحله بعدی می‌شود.

مرحله دوم

مرحله ارزیابی دارو در انسان است که طی آن سرنوشت دارو در بدن افراد سالم داوطلب و اثر بدن بر دارو (فارماکوکینتیک) مورد بررسی قرار می‌گیرد. این مرحله نیز ممکن است حدود 2 سال به طور بیانجامد و معمولا به سبب وجود قوانین سخت در مورد آزمون داروهای جدید روی انسان در کشورهای پیشرفته، با دشواریهای خاصی مواجه است. اگر دارو در این مرحله نیز با مشکل خاصی مواجه نشود، به مرحله سوم راه می‌یابد.

مرحله سوم

این مرحله که 3 تا 5 سال به طول می‌انجامد، دارو به تعداد معدودی از بیماران داده می‌شود تا اثرات آن روی بیماری در انسان مشخص شود. در صورتی که دارو در این مرحله نیز نتایج مطلوبی به دست دهد، مجوز ورود به بازار را دریافت خواهد کرد و در سطح وسیع عرضه می‌شود. از این پس دارو در بوته آزمون چهارم یا مرحله پس از فروش قرار می‌گیرد.

مرحله چهارم

در این مرحله عکس‌العمل نژادها و گروههای مختلف جمعیتی در برابر دارو مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و متخصصان پزشکی در سراسر دنیا در صورت مشاهده هر گونه عارضه‌ای آن را به سازمان بهداشت جهانی گزارش می‌دهند. در صورت مضر تشخیص داده شدن دارو، بسرعت آن را از سطح بازار دارویی جمع‌آوری می‌کنند. بر این اساس همه ساله از بین ترکیبات مختلفی که دارای اثرات درمانی می‌باشند، در هر مرحله تعداد زیادی از انها به دلایل مختلف از گردونه پژوهش خارج می‌شوند و از ادامه مرحله بعدی تحقیق باز می‌مانند. همچنین داروهای بسیاری با مشخص شدن اثرات سوء آنها، پس از توزیع وسیع از فهرست داروهای رایج حذف می‌شوند و داروهای متعددی نیز همواره در شرف حذف هستند، برای مثال می‌توان به داروی دی‌پیرون یا نوارلژین اشاره کرد که به دلیل عوارض خونی شدید، امروزه دیگر کاربردی ندارد.

به این ترتیب تخمین زده می‌شود که برای عرضه هر داروی جدید به بازار حدود پنج تا ده هزار مولکول جدید ساخته و بررسی می‌شوند و هزینه‌ای بالغ بر 240 میلیون دلار صرف می‌گردد.

عوارض جانبی و اثرات ناخواسته داروها

با وجود مراحل متعدد و موشکافانه بررسی ایمنی کاربرد مواد دارویی و قوانین سخت دریافت مجوز برای تولید و توزیع گسترده، داروها عاری از اثرات ناخواسته نیستند. برخی از این عوارض که خطرات کمتری دارند ناشی از گسترش و تشدید اثرات شناخته شده دارو می‌باشند و قابل پیش‌بینی هستند، ولی گروه دیگر ممکن است تا زمانی که دارو به طور گسترده و به مدت طولانی وارد بازار دارویی نگردیده است، شناسایی نشوند. این گروه از اثرات خطرناکترند و بنابراین آگاهی از آنها برای پزشک اهمیت دارد. برخی از واکنشهای این گروه جنبه آلرژیک (حساسیت‌زا) دارند و برخی دیگر نیز که به واکنش ایدیوسنکراتیک موسومند، دارای ریشه‌های وراثتی می‌باشند.

ایدیوسنکرازی در اصطلاح به هر گونه واکنش پذیری غیر عادی با منشا ژنتیکی نسبت به عوامل شیمیایی اطلاق می‌شود. این واکنشها ممکن است به صورت حساسیتهای بسیار شدید و گاه مرگبار نسبت به دوزهای اندکی از یک دارو و یا عدم پاسخدهی حتی نسبت به دوزهای بسیار بالای دارو آشکار شوند. برای مثال حدود 10 درصد از مردان سیاهپوست بر اثر نقص ژنتیکی آنزیمی به نام گلوکز 6- فسفات دهیدروژناز (G6PD) با دریافت داروی پریماکین دچار نابودی شدید گلبولهای قرمز و کم خونی خطرناک حاصل از آن می‌شوند. در مقابل گروهی از افراد به دلیل اختلاف ژنتیکی گیرنده‌های دارویی خود، نسبت به عملکرد ضد انعقادی داروی وارفارین مقاومت دارند.
[ سه شنبه 1388/08/19 ] [ 2:36 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]


استامینوفن‌ دارویی‌ است‌ رایج‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ می‌باشد. این‌ دارو یک‌ مسکن‌ غیرمخدر است‌ که‌ در موارد دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌ نظیر سردرد ، دندان‌ درد ، درد خفیف‌ استئوآرتریت‌ ( آرتروز ) ، و دردهای‌ ناشی‌ از جراحیهای‌ کوچک‌ کاربرد دارد. استامینوفن‌ همچنین‌ تب‌ را کاهش‌ می‌دهد. این‌ دارو ممکن‌ است‌ در بسیاری‌ دیگر از داروها با اسامی‌ تجاری‌ متفاوت‌ وجود داشته‌ باشد. از جمله‌ استامینوفن‌ پاراستامول‌ نیز گفته‌ می‌شود.

نحوه‌ مصرف

قرص‌ استامینوفن‌ را می‌توان‌ برای‌ سهولت‌ بلع ‌، خرد کرد. اشکال‌ خوراکی‌ استامینوفن‌ را می‌توان‌ با مقدار اندکی‌ از مواد غذایی‌ نظیر ماست‌ یا مربا مخلوط‌ کرد. در مورد پودرهای‌ خوراکی‌ همانند آنچه‌ در کپسولهایی‌ Feveral Sprinkle وجود دارد، کپسول‌ باز شده‌ و محتویاتش‌ در یک‌ قاشق‌ چایخوری‌ آب‌ یا مقدار اندکی‌ ماده‌ غذایی‌ نرم‌ مخلوط‌ می‌شود. برای‌ استعمال‌ راحت‌تر شیاف‌ بهتر است‌ آن‌ را 30 دقیقه‌ در یخچال‌ نگاه‌ داشت‌. برای‌ استعمال‌ شیاف ‌، پوشش‌ شیاف‌ را برداشته ‌، آن‌ را با آب‌ سرد مرطوب‌ کرده‌، سپس‌ در حالی‌ که‌ به‌ یک‌ پهلو خوابیده‌اید با انگشت‌ خود شیاف‌ را داخل‌ مقعد کنید. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید، می‌توانید به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. اما اگر تقریباً زمان‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌ خود بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

توصیه‌در هنگام‌ مصرف‌ ‌

  • برچسب‌ روی‌ دارو را بخوانید و از دستوراتش‌ پیروی‌ کنید.
  • برچسب‌ روی‌ سایر داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ را بخوانید تا مطمئن‌ شوید که‌ در آنها استامینوفن‌ یا دارویی‌ که‌ با استامینوفن‌ تداخل‌ کند وجود نداشته‌ باشد.
  • اگر استامینوفن‌ را به‌ سبب‌ درد ، تب‌ یا گلودرد مصرف‌ می‌کنید در هریک‌ از شرایط‌ زیر با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید:
    • درد بیش‌ از 10 روز (در کودکان‌ 5 روز) طول‌ بکشد یا اینکه‌ علامت‌ جدیدی‌ به‌ آن‌ اضافه‌ شود.
    • تب‌ بیش‌ از 3 روز طول‌ بکشد، بدتر شود، یا علامت‌ جدیدی‌ اضافه‌ شود.
    • گلودرد دردناکتر شود، بیش‌ از 2 روز طول‌ بکشد، یا تهوع‌ ، استفراغ ‌، بثورات‌ جلدی‌ ، یا سردرد رخ‌ دهد.
  • فقط‌ به‌ مقدار توصیه‌ شده‌ توسط‌ پزشکتان‌ استامینوفن‌ مصرف‌ کنید.
  • استامینوفن‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ ، دور از حرارت ‌، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در چنین‌ شرایطی‌ استامینوفن‌ فاسد می‌شود).
  • شیاف‌ها را در یک‌ جای‌ خنک‌ نگاه‌ دارید، ولی‌ شیاف‌ و انواع‌ مایع‌ استامینوفن‌ (قطره‌ و شربت‌) را منجمد نکنید.
  • استامینوفن‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ دور بریزید.

هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورتی‌ که‌ دچار هریک‌ از نشانه‌های‌ جدی‌ زیر شدید، استامینوفن‌ خود را قطع‌ کرده‌ ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: زردی‌ پوست‌ یا چشمها ، اسهال ‌، بی‌اشتهایی ‌، تهوع ‌، یا استفراغ‌ ، معده‌ درد ، درد ، تورم‌ یا حساسیت‌ در بالای‌ شکم ‌، مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌ شکل‌ ، ادرار خونی یا کدر ، کاهش‌ ناگهانی‌ ادرار ، کبود شدگی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌ ، بثوارت‌ جلدی ‌، زخمهای‌ دهانی ‌، یا تب‌ یا گلودردی‌ که‌ پیش‌ از درمان‌ وجود نداشته‌ و ناشی‌ از بیماری ای‌ که‌ بخاطرش‌ تحت‌ درمان‌ قرار گرفته‌اید، نباشد.

موارد احتیاط

در صورت‌ وجود هر یک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ استامینوفن‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

  • حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ غذا ، نگاه‌دارنده‌ها ، رنگهای‌ خوراکی ‌، یا داروها (بویژه‌ استامینوفن‌ یا آسپیرین‌).
  • بارداری‌ یا شیردهی‌.
  • مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، بویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ ( NSAIDs ، نظیر ایبوپروفن‌ ) ، آسپیرین ‌، یا ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین ‌، کومادین ).
  • مصرف‌ روزی‌ بیش‌ از سه‌ قوطی‌ یا بیشتر مشروبات‌ الکلی‌.
  • سابقه‌ یا ابتلا به‌ الکلیسم‌ (اعتیاد به‌ الکل‌) ، هپاتیت‌ ویروسی ‌، فنیل‌ کتونوری ‌، یا بیماری‌ کبدی‌ یا قلبی‌.

نبایدها

  • نباید بیش‌ از مقدار ذکر شده‌ بر روی‌ برچسب‌ جعبه‌ دارو مصرف‌ کنید، مگر اینکه‌ پزشکتان‌ چنین‌ دستوری‌ داده‌ باشد، در غیر این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ دچار آسیب‌ کلیوی‌ یا کبدی‌ شوید.
  • نباید به‌ کودکان‌ زیر 12 سال‌ در یک‌ روز بیش‌ از 5 نوبت‌ استامینوفن‌ به‌ مقدار تعیین‌ شده‌ بر اساس‌ سنشان‌ بدهید.
  • نباید در روز بیش‌ از دو قوطی‌ مشروب‌ الکلی‌ مصرف‌ کنید مگر اینکه‌ فقط‌ بخواهید یک‌ یا دو نوبت‌ استامینوفن‌ بخورید.

مسمومیت

  • در صورتی‌ که‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد استامینوفن‌ شک‌ کردید، حتی‌ در صورت‌ عدم‌ وجود هرگونه‌ علامت‌ مسمومیت‌ از اورژانس‌ تقاضای‌ کمک‌ کنید. درمان‌ مسمومیت‌ باید هرچه‌ زودتر آغاز شود. در صورتی‌ که‌ درمان‌ مصرف‌ بیش‌ از حد استامینوفن‌ ظرف‌ 24 ساعت‌ اول‌ آغاز نشود، ممکن‌ است‌ نتوان‌ از آسیب‌ کبدی‌ یا مرگ‌ جلوگیری‌ کرد.

اطلاعات‌ دیگر

  • اشکال‌ ژنریک‌ استامینوفن‌ ارزانتر از انواع‌ تجاری‌ هستند و در اکثر موارد به‌ همان‌ اندازه‌ مؤثرند. فراورده‌های‌ استامینوفن‌ طولانی‌اثر گرانتر می‌باشند، ولی‌ ممکن‌ است‌ مصرفشان‌ راحت‌تر و مناسبتر باشد.
[ جمعه 1388/08/08 ] [ 3:1 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]

مقدمه

بطور کلی می‌توان داروها را با توجه به خصوصیات متفاوت آنها در طبقه‌بندی مختلفی قرار داد یکی از این طبقه‌بندیها براساس محل یا محلهای اثر آنها در دستگاههای بدن می‌باشد. اکنون برای آشنایی بیشتر به ذکر تعدادی از گروههای رایج دارویی و مثالهایی از این گروه می‌پردازیم:

دستگاه گوارش

داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری

  • ضد اسیدها: این داروها به منظور خنثی کردن هیدروکلریک اسید که از معده ترشح می‌شود بکار می‌روند. مانند هیدروکسید آلومینیوم، هیدروکسید منیزیم، بیکربنات سدیم و …
  • داروهای ضد انقباض: هر زخم گوارشی باعث اسپاسم، انقباض ناگهانی و دردناک ماهیچه می‌شود و راه خروجی معده را می‌بندد، این عمل وضع زخم را بدتر می‌کند. مانند بلادونا، آتروپین، هیوسین و ترکیبات مربوط به آن بسیاری از داروهای ضد انقباض در صورت ترکیب با اسیدها موثرند.
  • داروهای التیام بخش زخم گوارشی: این داروها تا حد زیادی زخمهای گوارشی را بهبود می‌بخشند. مانند سایمتدین (تاگامت)، راینیتیدین.

داروهای درمان اسهال

جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته مهمتر از مصرف داروهاست این امر بویژه در نوزادان و افراد ضعیف و سالمندان صدق می‌کند. اسهال ملایم در افراد تندرست را می‌توان با داروهایی که باعث جذب آب در روده می‌شوند یا حرکت روده را کاهش دهند، تخفیف داد. مانند گرد کلرید سدیم و گلوکز خوراکی ، ترکیب کائولین، کودئین، دی فنوکسیلات (لوموتیل) ید و کینول و …

داروهای درمان یبوست

  • داروهای برطرف کننده یبوست به یکی از راههای افزایش حجم مدفوع، تحریک روده و نرم کننده مدفوع عمل می‌کند. مانند سبوس گندم، متیل سلولز، استرکولی و فرآورده‌های مشابه و …
  • محرکهای روده: عمل این داروها بسیار متنوع است و برای استفاده دراز مدت مناسبت نیستند. مانند بیزاکودیل (دولکولاکس) روغن کرچک ، شربت انجیر، فنول فتالین و …
  • داروهای نرم کننده مدفوع: این داروها واکنش‌پذیر عمل می‌کنند و حتی چنانچه به مدت طولانی استفاده شوند به ندرت مشکلی را ایجاد می‌کنند. مانند پارافین مایع، گلیسرین و شیافها، روغن زیتون، روغن کرچک

داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده 

و مقعد

  • این داروها عبارتند از: انواع تنقیه‌ها، شیافها و مواد استروئیدی و آنتی بیوتیکها که این داروها بطور عمده برای درمان التهاب (کولیت) بواسیر و خارش به کار می‌روند. مانند بنوکائین، هیدروکورتیزون و …

دستگاه گردش خون

داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب

  • داروهای کاهنده شمار ضربان قلب: این داروها بیشتر برای نارسایی، احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهیلیزی به کار می‌روند. مانند دیگوکسین، دیژیتوکسین، لاناتوزید و …
  • داروهای تنظیم کننده نظم ضربان قلب: این داروها بیشتر برای تنظیم و جلوگیری از بروز ناگهانی اختلال در نظم قلب که گاهی مثلا در لرزش دهلیزی و بعد از لخته شدن خون (ترمبوز) در عروق اکلیلی منجر به مرگ می‌وشد مصرف می‌شوند. مانند کنیدین، وراپامیل، لیگنوکائین و …
  • داروهای مسدود کننده گیرنده‌های بتا: این داروها برای کند کردن ضربان قلب و برای کاهش فشار خون در آنژین صدری استفاده می‌شود. مانند پراپرنولول، آنتولول، تیمولول و …

داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها)

این داروها باعث تحریک کلیه‌ها می‌شوند تا آب اضافی بدن را به شکل ادرار خارج سازند. از دست دادن آب اضافی بدن در نارسایی احتقاقی قلب نیز پرفشاری خون و در مواردی که آب بدن زیاد می‌شوند مفید است. مانند فروزماید (لازیکس)، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید و ..

داروهای کاهنده فزونی فشار خون

تاثیر این دارها بر قلب و سرخرگها از راههای مختلف انجام می‌گیرد. مانند متیل دوپا، کلوتیدین، آدالات، اتنولول، پروپرانولول، کلروتیازید و …

داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون

رسانی

این داروها بر گشاد کردن سرخرگهای اکلیلی افراد مبتلا به آنژین صدری به کار می‌رود که اثر آنها فوری است و درد را برطرف می‌کند. مانند
نیتروگلسیرین، نیکوتیکنیک اسید و …

داروهای محرک قلب

این داروهای محرک قلب گاهی در فوریتها برای تحریک قلب نارسا در حین عمل جراحی یا بعد از ایست قلبی به بیمار داده می‌شود. مانند
داروهای شبه آدرنالین (سیمیاتول، آدامین، فنیل آفرین)

داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد

انعقاد)

این داروها از تشکیل لخته شدن خون در سرخرگ یا از گسترش بیشتر لخته‌ها در گردش خون و قطع خون رسانی در سطح وسیع جلوگیری می‌کند. مانند هپارین، وارفارین، نیکومالون و …

دستگاه تنفس

علاوه بر آنتی‌بیوتیکها که در بخش دیگر آمده است، شش نوع داروی دیگر بر دستگاه تنفس تاثیر می‌گذارند و برای درمان بیماریهای دستگاه تنفس بکار می‌روند عبارتند از:

  • داروهای گشاد کننده نایژه‌ها: در بیماری آسم که به علت تنگ شدن نایژه‌ها بر اثر انقباض راههای هوایی روی می‌دهد و با بازدهم، هوای حاوی گاز کربنیک را نمی‌تواند خارج کنند. لذا داروهای گشاد کنندة نایژه‌ها باعث رفع تنگی نایژه‌ها می‌شوند. مانند آدرنالین و افدرین بیش از همه مصرف می‌شوند داروهای موثرتر شبه آدرنالین عبارتند از: سالبوتامول، آمینوفیلین، تئوفیلین، تربوتالین و ایپراتروپیوم.
  • داروهای کمکی درمان آسم: کورتیکواستروئیدها: این داروها باعث گشاد شدن نایژه‌های تنگ که مانع از تخلیه کامل ریه‌ها در بیماری آسم می‌شوند کمک می‌کنند. مانند بتامتازون و …

  • داروهای پیشگیری آسم: به تازگی داروهایی ساخته شده‌اند که حساسیت یاخته‌های پوششی مجاری تنفسی را کاهش می‌دهند. این داروها بطور فزاینده‌ای میزان حمله‌های بیماری آسم را کاهش می‌دهند. اما بعد از شروع حملات آسم هیچ ارزش درمانی ندارند. مصرف این داروها، بویژه در کودکان، برای پیشگیری از بیماری آسم مفید است ولی باید به مدت طولانی مصرف شوند. مانند کرومولین سدیم ـ کترتیفن
  • داروهای ضد حساسیت (ضد هیستامین): این داروها در خنثی سازی هیستامین (مادهی که بر اثر واکنشهای حساسیت‌زا ایجاد می‌شود) بکار می‌رود. مانند پرومتازین (فرگان)، پیریلامین مالئات، دیفن هیدرامین، ترفنادین و ..

  • داروهای محرک دستگاه تنفس: این داروها در فوریتها جهت تحریک عمل تنفس بکار می‌رود در موارد مصرف بیش از حد دارو (خودکشی)، موارد خفگی و نوزادانی که به کندی تنفس می‌کند استفاده می‌شود. مانند تیکتامید، نالوکسون.
  • داروهای مسکن سرفه: پزشکان میل چندانی به تجویز داروهای برطرف کننده سرفه ندارند، زیرا سرفه خود واکنشی است برای بیرون راندن ترشحات و خلط عفونی و مواد خارجی و ممانعت از ورود آنها به راههای تنفسی می‌باشد با این همه نوع داروها بسیار زیاد بکار می روند بی آنکه واقعاً سودمند باشند. مانند ترکیبات کدئین دار.

دستگاه اعصاب

داروهایی که بر دستگاه اعصاب تأثیر می گذارند بسیارند. برخی از آنها بسیار سودمندند. ولی برخی نیز باید با داروهای دیگر همراه شوند تا تعادلی بین اثرهای مثبت روانی و عوارض جانبی آنها بوجود آید. داروها از هشت راه مختلف بر دستگاه اعصاب اثر می گذارند که عبارتند از:

  • داروهای درمان بیخوابی و اضطراب: داروهای خواب‌آور (قرص خواب): این داروها برای افرادی که به سختی به خواب می روند تجویز می شوند. مقدار کم این داروها معمولاً اضطراب را نیز کاهش می دهد. مانند بنزود یا زپین‌ها (نیترازپام، دیازپام، تمازپام)
  • داروهای اضطراب و مسکن و آرام بخش: این داروها برای کاهش اضطراب تجویز می شوند. مانند بنزود یا زپین‌ها (دیازپام، کلردیازپوکساید، لورازپام، اکسازپام)

  • داروهای مؤثر بر اختلالهای شدید روانی (ضد روان پریشی) این داروها، هزاران نفر را به جای راهی شدن به سوی بیمارستانهای روانی به زندگی عادی در جامعه موفق ساخته است. بسیاری از آنها آرامبخش است. مانند فنوتیازین‌ها و داروهای مشتق از آنها
  • داروهای ضد افسردگی: همه داروهای ضد افسردگی دو تا سه هفته طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. مصرف این داروها باید تحت مراقبت پزشکی انجام شود. مانند آمی تریپتلین، ایمی پرامین و …

  • داروهای محرک دستگاه اعصاب و اشتها برها: محرکهای ملایم مانند کافئین برای رفع خستگی و خواب آلودگی مصرف می شوند و داروهای مشتق از آمفتامین گاهی برای سرکوب اشتهای افرادی که قصد کم کردن وزن را دارند بکار می روند. مانند داروهای شبه کافئین، داروهای مشتق از آمفتامین.
  • داروهای ضد تهوع و سرگیجه: این داروها برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از بیماری سفر، التهاب گوش درونی و همچنین در بارداری بکار می رود. مانند ضد هیستامین‌ها، فنوتیازین‌ها، B6

  • داروهای ضد درد: این داروها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. داروهای غیر اعتیاد آور(غیرمخدر) و اعتیادآور(مخدر). داروهای گروه اول چندان قوی نیستند و نسبتاً کم خطرتر هستند و هر کس برای رفع درد می تواند آنها را مصرف کند. غالب داروهای غیراعتیادآور حاوی آسپرین، استامینوفن یا ترکیبات مربوط به آنهاست. داروهای مخدر یا اعتیادآور خاصیت ضد درد بیشتری دارد که حاوی تریاک، مرفین و مخدرهای کوکائین هستند. سومین گروه از این داروها برای تسکین درد میگرن و دردهای عصبی بکار می‌روند. مانند

    • داروهای غیراعتیادآور: آسپرین و ترکیبهای استامینوفن
    • داروهای ضدالتهاب: مانند پونستان یا مفنامیک اسید، ایبوبروفن و …
    • داروهای اعتیادآور: مشتقات کدئین که خاصیت اعتیادآور کمی دارند.

  • داروهای ضد میگرن و دردهای عصبی: داروهای بسیاری برای مقابله با بیماری میگرن و دردهای عصبی ساخته شده‌اند که از حملات میگرن و دردهای عصبی می‌کاهند و آنها را تسکین می‌دهند. برخی داروها برای پیشگیری از حملات میگرن و دردهای عصبی است و باید بطور منظم مصرف شوند. مانند داروهای میگرن و داروهای حاوی ارگوت (ارگوتامین و پراپرانولول)، داروهای ضد دردهای عصبی کاربامازپین و ...

  • داروهای پیشگیری کننده غش (ضد تشنجها): این داروها بیماری صرع را درمان نمی کند اما از بروز حمله پیشگیری می‌کنند به همین دلیل معمولاً درمان طولانی ضروری است و بیشترین تأثیر درمانی و کمترین عوارض را با تنظیم دقیق تعداد دارو می‌توان بدست آورد. مانند فنوباربیتال(لومینال)، فنیتوئین، کابامازپین، یریمیدون و دیگر داروهای ضدتشنج (کلونازپام، دیازپام)
  • داروهای سخت شدگی ماهیچه و رعشه: داروهای ضد بیماری پارکینسون: این داروها در مغز بر محل ضایعه اثر می‌کند و بر روی ماهیچه‌‌ها اثر نمی کند. مانند لوودوپا، آمانتادین، بروموکریپتین.

عفونت ناشی از موجودات ذره بینی

موجودات میکروسکوپی مختلف، به اندازه‌های متفاوت ممکن است بدن انسان را آلوده کرده و باعث عفونت در دستگاههای مختلف بدن شوند. داروهای ضد عفونت به 5 گروه تقسیم می‌شوند:

[ چهارشنبه 1388/07/15 ] [ 3:35 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]


مقدمه

پنی‌سیلین که از داروهای مهم پزشکی می‌باشد، یک آنتی بیوتیک با حلقه بتا _ لاکتام است که ساختمان آن را در مقوله زیر مورد بررسی قرار می‌دهیم.

تاریخچه کشف پنی سیلین

در سال 1928 ، باکتریولوژیست انگلیسی ، "الکساندر فلمینگ" (متولد 1881 و وفات 1955 میلادی) که عضو کالج سلطنتی جراحان انگلستان بود، متوجه شد که استفیلوکوکوسهای متعددی که برای کشف در روی میز آزمایشگاه کنار گذاشته شده بودند، از طریق هوای آزمایشگاه به میکروارگانیسم آغشته شده‌اند. یک کپک سبز پنیسیلیوم در بعضی از قسمتها رشد کرده ، استافیلوکوکوس در کنار آن متلاشی شده است. جسمی که باعث فعالیت آنتی بیوتیکی شد، پنی سیلین نامیده شد.

کشف پنی سیلین به‌عنوان یک آنتی بیوتیک قوی با طیف وسیعی یکی از نقطه‌های عطف شیمی پزشکی است. همانند اکثر چنین پیشرفتهایی ، خوش شانسی ، نقش مهمی را ایفا کرده است.

ورود پنی سیلین به دنیای پزشکی

پنی سیلین در فرم خالص آن ، حدود یک سال پس از کشف آن توسط الکساندر فلمینگ وارد دنیای پزشکی شده ، در دسترس عموم قرار گرفت. به دنبال آن پنی سیلینهای مختلفی با گروههای متفاوت سنتز گردید.

انواع پنی سیلین

پنی سیلین G ، دارای یک گروه فنیل متیل ( بنزیل C6H5CH2-) متصل به عامل آمیدی است. آمپی سیلین ، دارای یک استخلاف فنیل آمینو متیل (C6H5CHNH2 ) است. ترکیبات از نظر ساختمانی و بیولوژیکی مربوطه ، سفالوسفورین‌ها می‌باشند که آنتی بیوتیکهای مهمی هستند و اغلب در مواردی که پنی سیلینها فعال نیستند، از خود فعالیت نشان می‌دهند.

پنی سیلین ، یک آنتی بیوتیک حاوی بتا(β) _

لاکتام

آمیدها ، آلکان آمید و آمیدهای حلقوی « لاکتام » نامیده می‌شوند. نام سیستماتیک آنها ، آزا_2 _سیکلو آلکانون می‌باشد و قواعد مربوط به نامگذاری آنها ، همان قواعدی است که برای لاکتونها تدوین شده است.

آمیدهای حلقوی ، بتا _ لاکتام نامیده می‌شوند و پنی سیلین حاوی این حلقه است. حلقه بتا _ لاکتام تحت فشار ، مسئول فعالیت آنتی بیوتیکی این داروهاست. چون حلقه در اثر باز شدن از فشار آزاد می‌شود، بتا _ لاکتام‌ها معمولا فعالتر و واکنش پذیرتر از آمیدها می‌باشند.


نحوه عملکرد پنی سیلین

آنزیم ترانس پپتیداز که واکنش اتصال متقاطع بسیار مهم و حساس را در بیوسنتز دیواره‌های سلولی باکتری کاتالیز می‌کند، پنی سیلین را به عنوان سوبسترا می‌پذیرد. سپس پنی سیلین یک اکسیژن نوکلئوفیلی آنزیم را آلکانویله کرده ، به غیر فعال شدن آن منجر می‌شود. ساختمان دیواره سلولی متوقف می‌شود و ارگانیسم به‌زودی می‌میرد.

نوع واکنش عملکرد پنی سیلین

واکنش اثر پنی سیلین بر ارگانیسم زنده ، عکس تشکیل آمید از استر است.

مقاومت برخی باکتریها در برابر پنی سیلین

بعضی باکتریها در برابر پنی سیلین مقاومند، زیرا یک آنزیم به نام پنی سیلیناز تولید می‌کنند که حلقه بتا _ لاکتام را قبل از اینکه بتواند خود را به ترانس پپتیداز بچسباند، هیدرولیز می‌کند. سرعت این هیدرولیز ، بستگی به ساختار بتا _ لاکتام دارد.

سفالوسفورینها ، تحت تاثیر پنی سیلیناز قرار نمی‌گیرند. با وجود این ، پیدایش نسلهایی از باکتریهای مقاوم در برابر آنتی بیوتیک ، در نتیجه تجویز پی در پی و فاقد تشخیص پنی سیلین و دیگر آنتی بیوتیکها باعث شده است تا کوششهای مستمر و وسیعی در جهت سیستمهای کشف گزینشی‌تر ، فعالتر و جدیدتر به عمل آید.


دید کلی

  • آیا شما می‌دانید پنی سیلین که این همه مورد استفاده عموم است چیست؟
  • فرآوردهای مهم آن کدامند؟ و به چه صورتی هستند؟

تاریخچه

تا قرن بیستم، داروها نسبتا اندکی وجود داشت. در سالهای اول قرن بیستم، پژوهشگران امور پزشکی امیدوار بودند که بتوانند با کشف یا ساخت داروهای جدید عامل عفونت را در درون بدن از بین ببرند، همانطور که ماده ضد عفونی کننده لیستر باکتریها را در خارج از بدن، از بین می برد. اولین کشف مهم در این زمینه بوسیله پزشک اسکاتلندی، الکساندر فلمینک (1955 ـ 1881م)، در سال 1928 م انجام گرفت. او روی یک باکتری به نام استافیلوکوکوس، تحقیق می‌کرد. وی متوجه شد که یک ظرف کشت میکروب، توسط قارچ آلوده شده است و باکتریهایی که در اطراف آن قارچها قرار داشتند، ظاهرا مرده‌اند.

فلمینگ این قارچ را که «پنیسلیوم نوتاتم» بود تشخیص داد. این قارچها حاوی ماده ضد باکتری بودند که او آنرا «پنی‌سیلین» نامید. اما مدتی طول کشید تا به کمک دانشمندان دیگر تفکیک عملی پنی‌سیلین، صورت گرفت. سرانجام در سال 1941 م، برای درمان عفونتها از پنی‌سیلین استفاده شد. از آن زمان به بعد، بسیاری از داروهای آنتی بیوتیک، که باکتریها را از بین می‌بردند، یا باعث توقف رشد آنها می‌شدند، کشف شده است. استفاده از آنتی بیوتیکها، باعث کاهش بیماری باکتریایی شده است.

پنی‌سیلین خالص

  • پنی‌سیلین خالص بصورت پودر کریستالی سفید یا متمایل به زرد رنگ و بدون بو می‌باشد، بسیاری از پنی‌سیلین‌ها دارای طعم غیر مطبوع هستند که در تهیه فرآورده‌های خوراکی برای کودکان باید به نحوی بصورت مطبوع در آید. تمام پنی‌سیلین‌های طبیعی قویا نور پلاریزه می‌باشد.

  • بعضی املاح کریستالی پنی‌سیلین‌ها رطوبت گیر است و باید در ظرف سر بسته نگاهداری شود. اغلب پنی‌سیلینها اسیدی بوده ولی بعضی آمفوتر هستند.

  • حلالیت پنی‌سیلین به چه بستگی دارد؟ حلالیت پنی‌سیلین بستگی به نوع آسیل زنجیر جانبی و همچنین به کاتیونی که ملح پنی‌سیلین را تشکیل می‌دهد دارد.

اولین پنی‌سیلین تجاری

اولین پنی‌سیلین تجاری به شکل پودری آمرف و زرد مایل به قهو‌ه‌ای رنگ و بقدری ناپایدار بود که در یخچال نگاهداری می‌شد تا برای مدتی کوتاه قدرت اثرش تا حدی محفوظ بماند با پیشرفت متد خالص کردن کریستالهای سفید بدست آمد که امروزه مورد مصرف می‌باشد.

پنی‌سیلین کریستالی باید از رطوبت محفوظ باشد ولی املاح خشک آن برای سالها بدون یخچال محفوظ می‌ماند. تهیه تجارتی پنی‌سیلین‌ها امروزه عمدتا بستگی به انواع قارچهای مولد آن مانند پنی‌سیلیوم نوباتوم و پنی‌سیلیوم کریزوژ نوم دارد. اخیرا تعداد زیادی از پنی‌سیلین‌ها سنتز شده است و تهیه تجاری پنی‌سیلین به حد زیادی افزایش یافته و در مقابل افزایش تولید قیمت آن سقوط کرد.

ساختمان شیمیایی ملکول پنی‌سیلین

ساختمان شیمیایی ملکول پنی‌سیلین شامل یک سیستم دو حلقه‌ای معروف به پتالاکتام و تیارولیدین می‌باشد. حلقه پنج ضلعی تیازولیدین را در سایر ترکیبات شیمیایی نیز می‌توان یافت ولی حلقه چهار ضلعی پتالاکتام منحصر بفرد است و مخصوص ساختمان پنی‌سیلین‌ها و سفالوسپورین‌هاست وجود این حلقه موجب تاخیر در کشف ساختمان پنی‌سیلین‌ها شد.

یکای اندازه‌گیری پنی‌سیلین

یکای اندازه‌ گیری در آکسفورد انگلستان معین شد و واحد پنی‌سیلین را واحد آکسفورد نامیدند. یک واحد آکسفورد عبارتست از کمترین مقدار پنی‌سیلین که بتواند رشد نوعی استافیلوکوک را در 50 سی‌سی محیط کشت، تحت شرایط معین متوقف کند. اکنون که پنی‌سیلین کریستالن خالص در دسترس است واحد فارماکویه ایالات متحده ( usp ) بکار می‌رود که عبارتست از قدرت اثر مربوط به 0.6 میکروگرم سدیم پنی‌سیلین "ژ‌" می‌باشد. این واحد وزنی برای پنی‌سیلین‌های دیگر بر حسب گرده آسیل که روی زنجیر جانبی است و نوعی از آن که روی اسید آزاد ایجاد می‌گردد، متغییر می‌باشد.

مهمترین عامل تجزیه پنی‌سیلین از نظر کلینینکی

از نظر کلینینکی مهمترین عوامل تجزیه پنی‌سیلین‌ها ، اسید معده و آنزیمهای پنی سیلیناز می‌باشد. اسید معده قویست و موجب هیدرولیز امید زنجیر جانبی و باز شدن حلقه لاکتوم می‌شود. که در نتیجه قدرت اثر پنی‌سیلین از دست می‌رود. اصطلاح پنی‌سیلین از حداقل به دو نوع آنزیم اطلاق می‌شود ، بتالاکتاماز و آسیلاز که موجب بی‌اثر شدن پنی‌سیلین‌ها می‌گردد. بتالاکتامازها موجب باز شدن حلقه لاکتام گشته و پنی‌سیلین را بی‌اثر می‌کند.

انواع پنی‌سیلین

علت تجزیه پنی‌سیلین بوسیله اسید معده و آنزیم ، تحقیقات اخیر جهت توسعه و تهیه پنی‌سیلین‌های مقاوم در مقابل اسید و پنی‌سیلیناز متمرکز گردید.

فرآورده‌ها

[ سه شنبه 1388/06/03 ] [ 3:54 قبل از ظهر ] [ حميد رضا شنيده ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

با سلام به دوستان عزیز
این بخش تنها به منظور استفاده عموم به عنوان یک منبع اطلاعات داروئی تهیه شده است. برای تجویز یک دارو به نزد پزشک باید مراجعه کنید.
امکانات وب
بک لینک طراحی سایت